นมี่เขาพบว่าการที่มีร่างกายที่แข็งแกร่งเกินไปนั้นไม่ใช่เรื่องที่ดีเสมอไป
เขาสะบัดมือ แล้วเขาก็เอายุทธภัณฑ์ผู้คุมกฎที่เขาได้รับจากผู้อาวุโสสูงสุดของตระกูลหงฝูออกมาจากแหวนมิติ กระบี่สังหารมังกร พลังเซียนที่พุ่งพวยไหลเข้าไปที่กระบี่ ซึ่งทำให้กระบี่เปล่งแสงสว่างสีดำออกมา หลังจากนั้นเขาก็เหวี่ยงมันอย่างโหดร้ายไปที่ข้อมือซ้ายของเขา
แผลลึกปรากฏขึ้นที่ข้อมือของเขาทันที เลือดแดงฉานไหลออกมาจากแผลนั้น
ทันใดนั้น เจี้ยนเฉินก็วางมือของเขาลงเป็นรังไหมสีขาวที่อยู่รอบตัวของเสือขาว และให้เลือดจากข้อมือของเขากับเสือขาวได้ดูดซึม
เลือดของเจี้ยนเฉินกายไปในรังไหมทันทีที่กระทบกับรังไหม ด้วยการทำแบบนั้น พลังที่อยู่ในรังไหมก็ยิ่งทรงพลังมากยิ่งขึ้น เจี้ยนเฉินสามารถรู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าหลังจากการดูดเลือดของเขาเข้าไปแล้ว พลังของเสือขาวนั้นเริ่มที่จะเปลี่ยนแปลงไปด้วยอัตราเร็วสูง ในขณะที่พลังของมันก็เพิ่มขึ้นด้วย
“เลือดจากร่างบรรพกาลของข้าน่าจะเป็นประโยชน์กับเสือมาก ! ” เจี้ยนเฉินคิด ในขณะเดียวกันเลือดที่ข้อมือก็ไหลออกมาโดยไม่มีทีท่าว่าจะหยุด และทั้งหมดก็ถูกดูดซึมไปโดยเสือขาว
อย่างไรก็ตาม การฟื้นฟูของร่างบรรพกาลนั้นดีมาก แค่ 3 วินาที แผลที่ข้อมือของเจี้ยนเฉินก็หายและกลับไปเป็นเหมือนที่มันเคยเป็นมาก่อน
เมื่อไม่มีอะไรที่จะทำได้ เจี้ยนเฉินจึงใช้ยุทธภัณฑ์ผู้คุมกฎกรีดไปที่ข้อมือของเขาอีกครั้ง แล้วใช้เลือดเขาต่างยาบ
