ังงานด้านในเริ่มที่จะไม่คงที่ขึ้นเรื่อย ๆ มันทำให้เจี้ยนเฉินค่อนข้างกังวล“คนของตระกูลคารา เมื่อพวกเจ้าไม่ปรารถนาที่จะออกไป ข้าจะกำจัดพวกเจ้าทั้งหมด ! ” เจี้ยนเฉินตะโกนออกมาอย่างเลือดเย็น ทันทีที่เขาพูดจบ พลังเซียนธาตุแสงรอบ ๆ ก็พุ่งเข้ามาที่เจี้ยนเฉินอย่างรวดเร็ว เขาชี้นิ้วขึ้นไปบนท้องฟ้าและคำราม “กระบี่แห่งการพิพากษา ! ” ในการที่จะไม่ทำให้เสียเวลา เจี้ยนเฉินไม่สนใจอีกแล้ว แม้แต่มันจะหมายถึงการจะทำให้ตระกูลคาราโกรธ“กระบี่แห่งการพิพากษา หนึ่งในสามสุดยอดทักษะ หยางยู่เทียน เจ้า เจ้า เจ้า” ท่าทีของคารา ลี่เว่ยเปลี่ยนไปอย่างมาก นางไม่คิดมาก่อนว่า หยางยู่เทียนจะต่อต้านพวกนางจนถึงกับใช้หนึ่งในสามสุดยอดทักษะธาตุแสง เหมือนกับว่าเขามีเรื่องที่ไม่พอใจอย่างมากกับตระกูลคาราหรืออะไรบางอย่างคารา ลี่เว่ยโกรธจัดอย่างเห็นได้ชัด ในความคิดของนาง หยางยู่เทียนนั้นหยาบคายและไม่มีเหตุผล ในฐานะที่นางเป็นคุณหนูใหญ่ของตระกูลคารา นางมีสถานะที่สำคัญ แต่นางก็พูดกับเขาอย่างนอบน้อม อย่างไรก็ตาม เขาไม่ได้เห็นค่าเลยและต้องการที่จะต่อสู้กลับเพียงเพราะนางพูดสิ่งที่ทำให้เขาไม่พอใจคารา ลี่เว่ยขบฟันของนางและจ้องอย่างดุร้ายไปที่เจี้ยนเฉินด้วยตาที่สวยงามของนาง นางรู้สึกโกรธจนอกแทบระเบิด แต่เมื่อเห็นกระบี่ที่ควบรวมอย่างรวดเร็วบนหัวของเจี้ยนเฉิน ท่าทีของนางก็เปลี่ยนไปเป็นน่ากลัว สถานการณ์ทั้งหมดมาถึงจุดสำคัญแล้ว ซึ่งนางรู้ด