เพื่อป้องกันสหายของพวกเขา ส่วนกระบี่อีกเล่มพุ่งไปที่ที่เจี้ยนเฉิน
โล่พลังเซียนธาตุแสงกว้าง 2 เมตรปรากฏขึ้นในมือของเจี้ยนเฉิน ที่ซึ่งเขาใช้ปาออกไปเพื่อป้องกันการโจมตีของกระบี่พลังเซียนธาตุแสงที่พุ่งมาทางเขา เจี้ยนเฉินบนไปเหนือคนพวกนั้นอย่างไม่ได้ลดความเร็วลงเลย ก่อนที่จะลงพื้นตรงที่ศพของเสือดำ เขาควบรวมกระบี่พลังเซียนธาตุแสงทันทีและแทงไปที่ร่างของเสือแล้วเอาแกนอสูรออกมา การเคลื่อนที่ของเขานั้นลื่นไหลและมีประสิทธิภาพมาก
เมื่อเห็นว่าแกนอสูรถูกนำออกไป ท่าทีของคนทั้งสิบก็เริ่มน่ากลัว พวกเขาทั้งหมดมองไปที่เจี้ยนเฉินด้วยเจตนาที่ไม่ดี
“เจ้า พวกเราเป็นคนที่ทำให้สัตว์อสูรระดับ 6 นั่นบาดเจ็บ หลังจากใช้พยายามอย่างมากก่อนที่มันจะถูกฆ่า ดังนั้นแกนอสูรนั่นต้องเป็นของพวกเรา มันดูไม่ค่อยจะยุติธรรมเท่าไรที่ท่านจะเอาแกนอสูรนั้นไป” ชายชราพูดอย่างเย็นชาพร้อมท่าทีที่มืดมน เขารู้ถึงความแข็งแกร่งของเจี้ยนเฉินกลังจากที่ปะทะกันช่วงสั้น ๆ ก่อนหน้านี้ ไม่อย่างนั้นเขาจะเสียเวลามาคุยกับเจี้ยนเฉินทำไม ? เขาคงจะพุ่งไปที่เจี้ยนเฉินและใช้ความได้เปรียบในเรื่องจำนวนคนเข้าว่าแล้ว
“เจ้า กรุณาคืนแกนอสูรนั้นให้กับพวกเราด้วยและพวกเราจะไม่ถือเอาความเรื่องที่เกิดขึ้น เราจะไปตามทางของพวกเราและจัดการเรื่องของพวกเราต่อ” เซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสงอีกคนพูดด้วยเสียงแหบห้าว สายตาที่เขามองเจี้ยนเฉินนั้นค่อนข้างหวาดกลัว ก่อนหน้านี้ พว
