งเจี้ยนเฉินก็เป็นประกาย เขาไม่คิดที่จะให้พวกนั้นหนีไปอยู่แล้ว แม้ว่าสัตว์อสูรระดับ 7 จะกดดันเจี้ยนเฉินได้เล็กน้อย แต่มันก็ไม่แย่เท่ากับการที่เซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสงพวกนั้นหนีไปและเอาข่าวนี้ไปแพร่กระจายบอกคนอื่น
อย่างไรก็ตาม ตอนที่เจี้ยนเฉินกำลังจะไล่ตามไปนั้น ฝูงอีกาที่เหลืออยู่ก็มาล้อมรอบเจี้ยนเฉิน และส่งเสียงร้องอย่างโกรธเกรี้ยว พร้อมกับจ้องมองไปที่เจี้ยนเฉินด้วยดวงตาที่แดงก่ำ พวกมันพุ่งไปหาเจี้ยนเฉินด้วยความเร็วมากที่สุดที่พวกมันทำได้เพื่อหวังที่จะแก้เค้น
“ถ้าพวกเจ้าอย่างจะตายมากขนาดนั้นละก็ ให้ข้าช่วยเอง” จิตสังหารทรงพลังปรากฏขึ้นที่ในตาของเจี้ยนเฉินและเม็ดพลังระเบิดธาตุแสงก็มารวมกันที่ตรงหน้าของเขา ก่อนที่จะยิงไปที่ฝูงอีกาที่ล้อมรอบเขาอยู่ด้วยความเร็วแสง
หลังจากนั้นซักพัก เมื่อเจี้ยนเฉินสังหารพวกอีกาทั้งหมดไปแล้ว เซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสงก็ได้หนีไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ด้านล่างของเขา ศพของอีกานั้นกองกันคล้ายภูเขาลูกย่อม ๆ ในขณะที่เลือดบนพื้นนั้นนองเหมือนสายน้ำ อากาศรอบ ๆ เต็มไปด้วยกลิ่นคาวเลือดคละคลุ้ง
เจี้ยนเฉินค่อย ๆ คลายพลังเซียนธาตุแสงที่เขารวมรวมเอาไว้ และมองไปในทิศทางที่เซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสงหนีไป เขาพูดอย่างนุ่มนวล “พวกเจ้าโชคดีในครั้งนี้ ครั้งหน้าที่ข้าเจอพวกเจ้า ข้าส่งพวกเจ้าทั้งหมดออกไป”
เจี้ยนเฉินมาถึงตรงหน้าราชาอีการะดับ 6 ซึ่งอยู่ห่างหลายสิบเมตรออกไป กระบี่พลังเซ
