ลังพูด เจี้ยนเฉินก็นึกถึงบางอย่าง ตาของเขาส่องประกายขึ้นมา “เมื่อแหวนมิติถูกผนึกโดยพลังของวัตถุเซียน ข้าจะสามารถทำให้วัตถุจิตวิญญาณปลดผนึกมันออกได้ไหมนะ ? “เจี้ยนเฉินตื่นตัวขึ้นทันที เขาร้องออกไปด้วยเสียงทุ้ม “วัตถุจิตวิญญาณอยู่ที่นี่หรือไม่ ? ““เจ้าเหนือหัว ข้าน้อยอยู่ที่นี่” ทันทีที่เจี้ยนเฉินพูดจบ เขาก็ได้ยินเสียงของวัตถุจิตวิญญาณ ชายวัยกลางคนในชุดขาวปรากฏขึ้นมาข้างเจียงเฉินโดยไร้ซึ่งเสียงใดใด“วัตถุจิตวิญญาณ เจ้าสามารถปลดผนึกออกจากแหวนมิติได้หรือไม่ ? ” เจี้ยนเฉินพูดกับวัตถุจิตวิญญาณ ในขณะที่ในใจของเขารอคอยอย่างคาดหวังเมื่อได้ยินสิ่งที่เจี้ยนเฉินพูด วัตถุจิตวิญญาณก็จำได้ว่าแหวนมิติของเจ้าเหนือหัวนั้นยังคงถูกผนึกอยู่จากพลังของเขา ท่าทีของเขาเปลี่ยนไปเป็นความกลัวและเขาพูด “กรุณาอย่าโมโหเลย เจ้าเหนือหัว ข้าไม่ได้ตั้งใจที่จะผนึกแหวนมิติของท่าน ข้าจะเอาผนึกออกให้เดี๋ยวนี้” วัตถุจิตวิญญาณปลดผนึกออกจากแหวนมิติของเจี้ยนเฉินทันทีเมื่อสำรวจไปที่แหวนมิติ เจี้ยนเฉินก็พบว่าพลังงานที่ทรงพลังที่เคยผนึกแหวนเอาไว้ได้หายไปแล้ว นี้ทำให้เขาดีใจขึ้นมาทันที ด้วยการปลดผนึกนี้ ไม่ได้หมายความว่าเขาสามารถเอาสิ่งที่เขาได้มาจากที่นี่ใส่มันลงไปได้ทั้งหมดเลยหรือ ? อีกทั้งปัญหาในความไม่สะดวกที่จะพกแกนอสูรไปไหนมาไหนก็จะหมดลงไปด้วยเจี้ยนเฉินเก็บแกนอสูรลงในแหวนมิติทันที ก่อนที่จะมองไปที่ชายวัยกลางคน เขาพูด “วัตถ
