ในไม่ช้า เขาหันไปหาฉิงโซวที่อยู่ในชุดสีคราม ตาของเขาเต็มไปด้วยแสงที่อ่อนโยนและเขาพูด “ฉิงโซว กลับไปหานายท่านเถอะ เราจะให้เขาจัดการที่เหลือ”
“ได้” ฉิงโซวพยักหน้ารับเล็กน้อย หลังจากนั้น นางก็กลายเป็นลำแสงพร้อมพร้อมกับจือหยิงในเวลาเดียวกัน และหายไปในหัวของเจี้ยนเฉิน การค้นพบว่ามีวัตถุจิตวิญญาณอยู่ที่นี่เมื่อเร็ว ๆ นี้ทำให้พวกเขาประหลาดใจ แต่ก็แค่ประหลาดใจเท่านั้น ด้วยฐานะและความแข็งแกร่งในอดีตของพวกเขา พวกเขามองข้ามจิตวิญญาณของวัตถุดั้งเดิมไปโดยสิ้นเชิง
เมื่อได้ยินจือหยิงพูดคำว่า ‘กลับ’ ชายนั้นก็เริ่มผ่อนคลายจากความวิตกกังวล อย่างไรก็ตามก่อนที่เขาจะรู้สึกดีใจ มีสิ่งหนึ่งที่ทำให้เขากลัวขึ้นมาอีกครั้งเมื่อเขานึกถึงคำที่จือหยิงพูดว่า ‘นายท่าน’ แม้แต่ร่างกายของเขาก็สั่นอย่างรุนแรง สายตาที่เขามองไปที่เจี้ยนเฉินนั้นเต็มไปด้วยความหวาดกลัว
“เขาสามารถเป็นเจ้านายของกระบี่สวรรค์ทั้งสองที่ไร้ผู้เทียมทานได้ เขาต้องไม่ธรรมดาเป็นแน่ ข้าจะต้องไม่ทำให้เขาโกรธไม่ว่าจะยังไงก็ตาม แม้ว่าเขาจะอ่อนแอ แต่ข้าก็ไม่อาจเอื้อมไปดูถูกเขาได้แม้แต่น้อย ! ” ชายผู้นั้นเตือนตัวเองในใจ เขาได้ขวัญหนีดีฝ่อจากภาพที่ปรากฏขึ้นภายในจิตใจของเขาไปแล้ว ทุกอย่างที่เกี่ยวกับกระบี่สวรรค์ได้อยู่ในรายการของสิ่งที่เขาจะไม่พยายามทำให้โกรธ
ชายนั้นมองไปที่เจี้ยนเฉินด้วยความหวาดกลัว ก่อนที่จะเดินเข้ามาอย่างระมัดระวัง เขาก้มโค้งต่ำให้เจี้ย
