เจ้าไม่จำเป็นต้องเข้ามาแทรกในเรื่องที่ข้าทำ ทำในสิ่งที่เจ้าจำเป็นต้องทำ ในอีกสักพัก ถ้าพวกเขากำลังเผชิญกับความตาย ส่งพวกเขาออกไปทันที”“ขอรับ เจ้าเหนือหัว ! ” วัตถุวิญญาณตอบกลับอย่างเคารพ เขาทำตามทุกอย่างที่เจี้ยนเฉินพูด เหมือนว่าเจี้ยนเฉินเป็นนายของเขา“เจ้าหนู เจ้าพึมพำอะไร เจ้ายังไม่ได้คิดเรื่องที่ข้าได้พูดไปอย่างนั้นหรือ ? ถ้าเจ้าไม่ถอยตัวใน 3 ลมหายใจนี้ อย่าหาว่าข้าไม่สุภาพล่ะ” ชายวัยกลางคนพูดออกมาอย่างค่อนข้างหมดความอดทน ถ้าไม่ใช่ความจริงที่ว่าพวกเขาต้องการที่จะประหยัดพลังงานให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้แล้วละก็ พวกเขาคงเป็นฝ่ายเปิดฉากเข้าไปโจมตีเจี้ยนเฉินก่อนนานแล้วเจี้ยนเฉินจ้องมองไปที่คนรอบ ๆ ตัวเขาอย่างยิ้มเยาะและพูดอย่างเย็นชา “แม้แต่พวกเจ้ายังพยายามให้ข้า หยางยู่เทียน ถอนตัวอย่างนั้นหรือ ? ฝันลม ๆ แล้ง ๆ ” เจี้ยนเฉินคว้าไปที่มิติที่ว่างและในเวลาที่สั้นมาก เขาก็ควบรวมกระบี่พลังเซียนธาตุแสง 5 เล่มออกมา ซึ่งเปล่งประกายไปด้วยพลังที่รุนแรง“อะไรนะ ! ? เจ้าคือหยางยู่เทียนอย่างนั้นหรือ ! ? ” ท่าทีของคนทั้งห้าเปลี่ยนไปอย่างมาก และกำลังจ้องไปที่เจี้ยนเฉินอย่างเหลือเชื่อและเต็มไปด้วยความตกใจชื่อ ‘หยางยู่เทียน’ เหมือนฟ้าร้องในหูของพวกเขา ในตอนนี้ในเมืองแห่งเทพเจ้า ชื่อ ‘หยางยู่เทียน’ นั้นไม่ได้ไม่เป็นที่ไม่คุ้นเคยสำหรับเซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสงระดับ 6 ทุกคนอีกแล้ว เพราะว่าเขาเป็นบุคคล
