้องได้และมีตัวตนมากกว่าครั้งก่อน ๆ ที่ผ่านมา
หลังจากที่จือหยิงและฉิงโซวได้มาปรากฏเหนือเจี้ยนเฉินแล้ว พวกเขาก็จ้องไปที่ไกล ๆ ในท้องฟ้าพร้อมกัน หลังจากนั้นไม่นาน จือหยิงก็ยกมือขวาขึ้นอย่างนุ่มนวลและแสงสีม่วงที่กระเพื่อมขึ้นขึ้นลงลงก็ได้ไหลออกจากร่างของเขา มันรวมกันเป็นกระบี่สวรรค์สีม่วงที่อยู่ในมือขวาของเขา
กระบี่สีม่วงนั้นยาว 1.3 เมตร และกว้าง 3 นิ้ว กระบี่ที่พร่ามัวนี้ดูเหมือนจะปกคลุมด้วยรูปแบบแปลก ๆ หลายชั้น ทำให้เกิดเป็นภาพแปลก ๆ ครอบคลุมทั่วทั้งดาบ มันเปล่งพลังที่ลึกลับออกมา
ทันทีที่กระบี่ม่วงควบรวม มันก็กลายเป็นแสงสีม่วงและพุ่งไปไกลด้วยความเร็วที่เหลื่อเชื่อ แล้วมันก็หายไปในชั่วพริบตา
ตาของเจี้ยนเฉินหรี่แคบลง ในขณะที่เขาตกตะลึงอยู่ภายในใจ ความเร็วของกระบี่ม่วงนั้นทำให้เขาตกตะลึงเป็นที่สุด มันเป็นความเร็วที่ไม่มีใครสามารถที่จะหลบได้ เขายังยากที่จะจินตนาการว่าจะมีใครในโลกนี้ที่สามารถหลบการโจมตีของกระบี่นั่นได้บ้าง
ที่กึ่งกลางของมิติภายในวัตถุเซียน มีเขตที่ถูกแยกไว้ด้วยพลังที่มหาศาล มันมีปราสาทใหญ่โตอยู่ภายใน และในตอนนี้มีชายวัยกลางคนหล่อเหลาในชุดขาวกำลังนั่งขัดสมาธิอยู่บนพื้น
ทันใดนั้นเอง ชายคนนั้นก็ลืมตาขึ้นมา ในตอนที่เขาลืมตาขึ้นนั้น มิติรอบ ๆ ตัวเขาเริ่มเคลื่อนย้ายอย่างรุนแรง แม้แต่ปราสาททั้งหลังยังเริ่มที่จะสั่นไหวเล็กน้อย
“นี่…..นี่…..นี่เป็นพลังของบางอย่างที่คล้ายกับข้า บาง
