ายเท่า” เจี้ยนเฉินบินไปในท้องฟ้าบนเมฆ ถอนหายใจในขณะที่เขามองไปที่พื้นดินด้านล่าง เขาบินมากว่า 50 กิโลเมตรแล้ว แต่ยังไม่เจอกับใครเลยทันใดนั้นสายตาของเจี้ยนเฉินก็เป็นประกาย “ในที่สุดข้าก็พบคนแล้ว มี 3 คน” เมฆขาวใต้ขาเจี้ยนเฉินเร่งความเร็วขึ้นและบินไปไกลในไม่ช้า ควันกลุ่มหนึ่งลอยปรากฏขึ้นข้างหน้าของเจี้ยนเฉิน มันเป็นกลุ่มเซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสง 3 คนในชุดขาวที่กำลังนั่งอยู่รอบกองไฟและย่างสัตว์อสูรที่พวกเขาเพิ่งล่ามาได้ร่างกายของเซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสงนั้นไม่แข็งแกร่งเหมือนร่างกายของนักสู้มาโดยกำเนิดแม้แต่ระดับ 6 เมื่อพวกเขาขาดน้ำและอาหาร พวกเขาจะหิวกระหายเหมือนคนปกติทั่วไป ดังนั้นสิ่งแรกที่เซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสงต้องทำเมื่อเข้ามาในวัตถุเซียนตอนแรกก็คือ ไม่หาเรื่องไปสู้กับเซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสงคนอื่นเพื่อเอาคะแนน แต่ควรจะเตรียมอาหารในขณะที่พวกเขายังต้องการพลังงานการมาถึงของเจี้ยนเฉินถูกสังเกตได้จากคนทั้งสาม พวกเขาลุกขึ้นยืนจากท่านั่งขัดสมาธิทันทีและจ้องไปที่เจี้ยนเฉินอย่างระมัดระวังเจี้ยนเฉินลดระดับลงมาจากท้องฟ้าและลงไปที่พื้นตรงที่ซึ่งห่างจากเซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสงทั้งสามคนนั้นออกไปร้อยเมตร หลังจากนั้นเขาก็เริ่มก้าวเข้าไปที่คนกลุ่มนั้น “พวกเจ้าทั้งสามคนฉลาดมากที่มาย่างเนื้อตรงนี้”นอกเหนือจากชายวัยกลางคนแล้ว ที่เหลืออีกสองคนเป็นชายชรา เมื่อได้ยินที่เจี้ยนเฉินกล่าว ชายวัยกลางคนก็หั