าได้อีกด้วย” เจี้ยนเฉินคิดทันใดนั้นเองก็มีเสียงน้ำกระจายที่แม่น้ำด้านหลังเจี้ยนเฉิน ปลาตัวใหญ่ยาวครึ่งเมตรพุ่งออกมาจากน้ำและตรงไปที่เจี้ยนเฉินด้วยความเร็วสูงมาก ปากของมันอ้ากว้างอยู่ซึ่งเผยให้เห็นถึงฟันที่แหลมคม ตาของปลานั้นช่างเย็นชาเหลือเกินเจี้ยนเฉินไม่ได้แม้แต่ที่จะมองกลับไป เขายกมือขึ้นมาและพลังเซียนประกายแสงรอบรอบก็มารวมตัวกันทันที มันควบรวมกันเป็นกระบี่เซียนธาตุแสงซึ่งพุ่งไปที่ปลาจากการโบกมือของเจี้ยนเฉินกระบี่นั้นพุ่งตรงไปที่ปากของปลาและมันระเบิดเสียงดัง พลังงานที่ทรงพลังได้ทำลายปากของปลาจนระเบิดออกเป็นชิ้น ๆบุปผาโลหิตกระจายอยู่ในอากาศ กลิ่นคาวรุนแรงจากเลือดที่ฟุ้งกระจายไปในอากาศและเมื่อทุกอย่างนี้เกิดขึ้นพร้อมกัน ผลึกขนาดเท่านิ้วหัวแม่มือที่ชุ่มไปด้วยเลือดก็ตกอยู่ที่พื้นเจี้ยนเฉินเดินไปและถอนหญ้าที่บังผลึกนั้นออก เขาเช็ดเลือดออกจากผลึกและไม่แปลกในเลยว่าสิ่งนั้นคือแกนอสูรเจี้ยนเฉินจ้องไปที่แกนอสูรสักพักก่อนที่จะถอนหายใจเบา ๆ เขาพึมพำกับตัวเอง “น่าเสียดายจริง ๆ ที่เปิดแหวนมิติไม่ได้ ข้าไม่มีที่ที่จะเก็บแกนอสูรระดับ 4 นี้ ดังนั้นข้าคงจะต้องทิ้งมันไป” เจี้ยนเฉินเหวี่ยงแขนและขว้างแกนอสูรทิ้งไป“ข้าจ้องอยู่ที่นี่ในอีก 15 วันข้างหน้า ในช่วงเวลานี้ ข้าต้องหาน้ำและอาหารเอง สำหรับเซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสงระดับ 6 ปกติแล้วนี้คงจะเป็นปัญหาที่ใหญ่อยู่ แย่จริงที่ร่างกายของข้าในฐานะนักสู้นั
