บสังหารนั้นไม่ได้มีผลกระทบอะไรกับเขาเลย เขาพบเจอกับการฆ่าฟันมามากมายนับไม่ถ้วนในชีวิตแล้ว ดังนั้นเรื่องเล็กน้อยนี้ก็แค่ขี้เล็บ
อย่างไรก็ตาม เมื่อเจี้ยนเฉินกำลังจะเข้าไปที่ในรถม้า คนขับรถม้าก็ชักมีดออกมาอย่างไร้เสียงและแทงเข้าไปที่หลังของเจี้ยนเฉินด้วยความเร็วดุจดั่งสายฟ้า ถ้าเจี้ยนเฉินถูกโจมตี มีดคงทะลุหัวใจของเขาจากด้านหลังเป็นแน่
ตาของเจี้ยนเฉินเป็นประกายและหลังจากนั้นไม่นาน มุมปากของเขาก็บิดไปด้วยความเย้ยหยัน
มีดถูกแทงอย่างชั่วร้ายไปที่หลังของเจี้ยนเฉิน แต่มันก็แค่เจาะไปยังเสื้อผ้าที่เจี้ยนเฉินใส่เท่านั้น เมื่อมีดที่แหลมคมกำลังจะถึงร่างของเจี้ยนเฉิน มันก็ชนเข้ากับชั้นบาง ๆ ด้านใน และไม่สามารถแทงเข้าไปได้
ท่าทีของคนขับรถม้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย แต่เขาก็ตอบโต้อย่างเร็ว พลังเซียนในร่างกายของเขาไหลอย่างต่อเนื่องไปที่มีด เขาใช้กำลังทั้งหมดที่มีดันมีดเข้าไป แต่ไม่ว่าเขาจะพยายามแค่ไหน มีดก็ไม่ขยับเข้าไปเลยแม้แต่น้อย มันเหมือนมีกำแพงเหล็กที่แข็งแกร่งมากป้องกันไม่ให้มีดทะลุเข้าไป
ปัง ! ในตอนนี้ หยางหลิงได้เข้ามาถึง เขาเหวี่ยงหมัดไปที่คนขับรถม้าโดยไม่คิดหน้าคิดหลัง ทำให้คนขับรถม้าลอยกระเด็นไปไกลกว่าสิบเมตร เขากระแทกพื้นแล้วกระอักเลือดออกมา
“ไอ้บ้าเอ้ย ใครจะคิดกันละว่า คนขับรถม้าจะเป็นนักฆ่าด้วย ! ” หยางหลิงคำรามไปที่คนขับรถม้า เขาโกรธจัดในตอนนี้ ในฐานะผู้คุ้มกันของเจี้ยนเฉิน เขาทำผิดพลาดถึง 2
