ิ่งเร็วเกินไปและเกิดอุบัติเหตุขึ้น มีเด็กถูกชน”
“พวกเราออกไปดูกันเถอะ ! ” เจี้ยนเฉินพูดอย่างไร้อารมณ์ หลังจากนั้น เขาก็ออกไปจากรถม้าพร้อมกับหยางหลิง เขาเห็นเด็กหญิงตัวเล็กผอมแห้งอายุประมาณ 11-12 ปีเป็นลมอยู่ที่พื้น หน้าผากของนางเป็นแผลและเลือดสดสดก็ไหลอาบทั่วหน้า นางสวมใส่เสื้อราคาถูกและเป็นได้ชัดว่าไม่ใช่คนที่มั่งคั่ง
ข้าง ๆ เด็กหญิงนั้นมีหญิงวัยกลางคนหน้าตาธรรมดาในชุดทั่วไปกำลังร้องออกมาเสียงดัง “ลูกสาวข้า ลูกสาวข้า ลูกสาวข้าต้องไม่เป็นอะไร ข้ามีเจ้าเพียงคนเดียว ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับเจ้าแล้ว ข้าจะมีชีวิตอยู่ต่อไปอย่างไร…”
เมื่อเห็นดังนั้น เจี้ยนเฉินก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย เขาจ้องไปที่คนขับรถม้าด้วยสายตาตำหนิและพูดว่า “ทำไมเจ้าทำอย่างนี้ ? “
ชายชราที่ขับรถม้าหน้าซีดเล็กน้อยและพูดด้วยเสียงสั่นเทา “ท่านเซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสงที่เคารพ เด็กหญิงผู้นี้ซุกซนและวิ่งพรวดพราดออกมาที่กลางถนน”
“ท่าน กรุณาช่วยเด็กหญิงตัวน้อยนี้ด้วย”
“เด็กหญิงน้อยนี้น่าสงสารมาก ท่านจะดูนางตายเฉย ๆ ไม่ได้…”
“เด็กหญิงนี้ถูกรถม้าของท่านชน ท่านต้องช่วยนาง..”
..
มีคนที่ผ่านไปผ่านมาจำนวนมากบนถนน ในไม่ช้า หลายคนก็ได้มารวมตัวรอบ ๆ ทั้งหมดกำลังพูดกับเจี้ยนเฉิน
ในตอนนี้ แม่ของเด็กหญิงกำลังอยู่ที่พื้นและคุกเข่าคำนับกับพื้นและอ้อนวอนกับเจี้ยนเฉิน นางพูด “ท่าน ข้ามีลูกสาวเพียงคนเดียว นางเป็นสายเลือดของข้า ข้าวิงวอนท่าน ได้โปรดช่วย
