ียนสวรรค์ แต่หญิงคนนั้นก็อยู่ใกล้กับเจี้ยนเฉินมากเกินไป อีกทั้งนางยังโจมตีได้เร็วมาก ดังนั้นหยางหลิงจึงไม่สามารถที่จะไปช่วยได้ทันเวลา
เมื่อหญิงคนนั้นกำลังจะตัดไปที่คอของเจี้ยนเฉินด้วยกริชของนาง ก็ได้มีแสงแวบตรงเข้าไปที่หว่างคิ้วของหญิงนั้นด้วยความเร็วมากกว่าความเร็วของกริชของนางหลายเท่า มันคือพลังเซียนธาตุแสงที่เจี้ยนเฉินรวบรวมไว้ที่มือ ซึ่งเปลี่ยนไปเป็นบอลแสงเล็กขนาดเท่าเม็ดฝนและถูกยิงออกไปในทันที
กริชนั้นหยุดอยู่ห่างประมาณ 3 เมตรจากคอของเจี้ยนเฉิน ระหว่างคิ้วของหญิงนั้น มีรูขนาดใหญ่ปรากฎอยู่
ในตอนนี้ หยางหลิงได้มาถึงแล้ว เขากระแทกฝ่ามือที่ห่อหุ้มไปด้วยพลังเซียนที่ทรงพลังอย่างไม่ปราณีไปที่หลังของหญิงนั้น หญิงผู้นั้นถูกกระแทกลอยไปไกล
ในขณะเดียวกัน เด็กหญิงที่ไม่ได้สติอยู่ที่พื้นก็ลืมตาขึ้นทันที นางอ้าปากเล็ก ๆ ของนางออกเล็กน้อย และอาวุธแหลมขนาดเท่าเข็มเย็บปักก็ถูกยิงออกมาจากปากของนาง และพุ่งตรงไปที่ระหว่างคิ้วของเจี้ยนเฉิน
ตาของเจี้ยนเฉินลุกโพลง ในขณะที่อาวุธที่เหมือนเข็มจากปากของเด็กหญิงห่างจากเขา 3 นิ้วนั้น มันก็หยุดและร่วงลงอย่างช้า ๆ ในมือของเขาภายใต้การควบคุมจากจิตใจของเขา น่ามหัศจรรย์จริง ๆ ที่มันเป็นดาบขนาดเท่านิ้วมือ ดาบนั้นมีสีดำสนิทและมีพิษ
เจี้ยนเฉินจ้องไปที่ดาบนั้นเขม็ง ในขณะที่แววตาของเขาดุดันขึ้นเรื่อย ๆ
“เจ้ามันรนหาที่ตาย ! ” หยางหลิงบันดาลโทสะ พลังเซียนจำนวนมากระเบิ
