เข้าร่วมกับตระกูลซาร์และเป็นผู้อาวุโสฝ่ายในของตระกูล”
“ท่านหัวหน้าได้ยกเรื่องนี้ขึ้นมาพูดไปแล้วและข้าคงจะต้องทำให้ท่านผู้อาวุโสสูงสุดผิดหวังอีกครั้ง” น้ำเสียงของเจี้ยนเฉินเย็นชา
ผู้อาวุโสสูงสุดกล่าวต่อ “อาจารย์หยางยู่เทียน จริง ๆ แล้ว ท่านประธานของสมาคมเซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสงจะอยู่ได้อีกแค่ร้อยปีเท่านั้น เมื่อหนึ่งร้อยปีผ่านไป สมาคมเซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสงจะตกอยู่ภายใต้การควบคุมของตระกูลซาร์ ถ้าเจ้าเข้าร่วมตระกูลซาร์ในฐานะผู้อาวุโสฝ่ายใน ข้าให้คำมั่นว่า ตระกูลซาร์ของข้าจะให้อำนาจเจ้าเต็มที่ในสมาคมเซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสงในฐานะประธานของที่นั่นและผู้สนับสนุนของข้าที่ทรงพลัง อาจารย์หยางยู่เทียน มันไม่ต้องเสี่ยงอะไรเลยในการพิจารณาเรื่องนี้”
ผู้อาวุโสสูงสุดไม่ได้ปิดบังอะไรกับเจี้ยนเฉิน แม้ว่าการกลืนกินสมาคมเซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสงนั้นสามารถถือได้ว่าเป็นเรื่องที่ต้องปิดไว้เป็นความลับ แต่มันก็ไม่ได้เป็นความลับในระหว่างตระกูลใหญ่ในเมืองแห่งเทพเจ้าอีกต่อไป อีกทั้งผู้อาวุโสสูงสุดยังรู้ดีว่าประธานของสมาคมนั้นระมัดระวังกับความทะเยอทะยานของตระกูลซาร์มานานแล้ว ดังนั้นการบอกความลับนี้ให้แก่เจี้ยนเฉินก็ไม่ได้กระทบกับแผนการของตระกูลเลยแม้แต่น้อย
