องนั่งอยู่ เขาคือหัวหน้าของตระกูลซาร์ และเบื้องล่างเขาลงไปนั้นมีคนที่มีอายุหลากหลายนั่งอยู่สองฝั่งเจี้ยนเฉินยืนอยู่ที่กลางห้องโถงและประสานมือคำนับไปที่ชายวัยกลางคนอย่างสบาย ๆ “หยางยู่เทียนคารวะท่านหัวหน้า”สายตาของหัวหน้าเป็นประกาย เขาสำรวจดูเจี้ยนเฉินใกล้ ๆ ก่อนที่รอยยิ้มจะปรากฏขึ้นที่ใบหน้าของเขา “ข้าได้ยินมาว่าผู้ที่มีพรสวรรค์เช่นอาจารย์หยางยู่เทียนนั้นไม่เคยปรากฏขึ้นที่ใดมาก่อน และได้เป็นลูกศิษย์ลำดับที่ 3 จากท่านประธานของสมาคมมาซักพักแล้ว การที่ได้พบท่านในวันนี้ น้องหยางยู่เทียนนั้นเป็นมังกรในมวลหมู่มนุษย์จริง ๆ ” หัวหน้าตระกูลซาร์ไม่ได้วางท่าโอ้อวดเลยแม้แต่น้อย และยอมรับเจี้ยนเฉินในฐานะที่เท่ากับตนเองนี่เป็นเพราะว่าหัวหน้าตระกูลซาร์รู้ดีว่าตระกูลซาร์และสมาคมเซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสงนั้นอยู่ในระดับเดียวกัน สถานะของเขาในตระกูลซาร์ไม่ได้เหนือไปกว่าสถานะของเจี้ยนเฉินในสมาคมเซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสงเลยหัวหน้าตระกูลซาร์ไม่ใช่คนที่กุมอำนาจเอาไว้ แต่เขาเป็นเหมือนกับกระบอกเสียง เขาเป็นเหมือนพ่อบ้านที่คอยทำตามที่เจ้านายสั่งพร้อมทั้งทำงานที่น่าเบื่อในตระกูล
ชายชราซิตูรับเลือดมา 2 หยด หลังจากนั้น เขาก็รวมเลือด 2 หยดนั้นเข้าด้วยกันและวางมันไปที่กึ่งกลางคิ้วทั้งสองข้าง หลังจากที่เลือดทั้งสองหยดนั้นสัมผัสกับเขาแล้ว มันก็หายไปทันที
ชายชราซิตูหลับตา หลังจากนั้นสักพัก เขาก็ลืมตาขึ้น สายตาของเขาเป
