ายวันแล้วตอนนี้” ผู้อาวุโสเก้ากล่าวอย่างอบอุ่น“ขอรับ ท่านผู้อาวุโสเก้า ! ” เจี้ยนเฉินตอบกลับและมองไปที่เสี่ยวไป๋ที่อยู่บนไหล่ของเขา ก่อนที่จะตามผู้อาวุโสเก้าไปในช่วงเวลาแห่งการเก็บตัวนั้น เจี้ยนเฉินก็ไม่ได้ลืมที่จะให้อาหารกับเสือขาว อย่างไรก็ตาม หลังจากที่ป้อนสมบัติสวรรค์หมื่นปีให้กับเสี่ยวไป๋เมื่อสองวันก่อน เสือนั้นก็ยังคงหลับอยู่เจี้ยนเฉินเข้าใจอย่างเล็กน้อยว่าบางทีเสือขาวกำลังจะผ่านไปยังระดับ 6 เพราะว่าเสือนั้นได้ไปถึงจุดสูงสุดของระดับ 5 ซักพักแล้ว“หยางยู่เทียน นอกจากที่เจ้าจะไปพบท่านประธานแล้ว เจ้ายังจะได้พบท่านผู้อาวุโสสูงสุดของสมาคมอีกด้วย แม้ว่าเจ้าจะเป็นศิษย์ของท่านประธาน เจ้าก็ต้องมีความเคารพต่อหน้าท่านผู้อาวุโสสูงสุด” ในระหว่างทางที่เดินไป ผู้อาวุโสเก้าพูดอย่างเคร่งขรึมกับเจี้ยนเฉิน“หยางยู่เทียนรับทราบ ! ” เจี้ยนเฉินตอบกลับด้วยเสียงที่นุ่มนวลผู้อาวุโสเก้ากล่าวต่อ “ท่านผู้อาวุโสสูงสุดนั้นเป็นเสาหลักของสมาคม เขาแข็งแกร่งรองจากท่านประธาน แม้แต่ท่านรองประธานก็ยังไม่แข็งแกร่งเท่าท่านผู้อาวุโสสูงสุด ! ““ท่านผู้อาวุโสเก้า ท่านผู้อาวุโสสูงสุดนั้นแข็งแกร่งขนาดไหนกันหรือ ? และท่านอาจารย์แข็งแกร่งขนาดไหน ? ” เจี้ยนเฉินถามอย่างอยากรู้อยากเห็น คำถามนี้ได้ติดอยู่ในใจของเขามานานมากแล้ว เพราะว่าเขาพบว่าแม้ว่าผู้อาวุโสของสมาคมทุกคนจะเป็นระดับ 7 แต่มันก็มีช่องว่างระหว่างพวกเขามากผู้อาวุโสเ
