การต่อสู้ภายในอย่างนั้นหรือ ? ยังไงซะครั้งหนึ่งที่นี่ก็เคยเป็นบ้านของเจ้า”ชายผู้นั้นถอนหายใจเล็กน้อย ท่าทีของเขานั้นซับซ้อนยิ่งนัก“เฮาหวู่ แม้ว่ามันจะผ่านมาหลายปีแล้ว นางก็ยังคงรักเจ้าอย่างยิ่ง บางมีเจ้าอาจจะเป็นเพียงคนเดียวที่สามารถเปลี่ยนใจนางได้ เจ้าควรจะไปคุยกับนาง ! ” ท่านประธานกล่าวอย่างจริงจังชายนั้นหลับตาด้วยความเจ็บปวดและโบกมือ “อดามิ เจ้าควรเลิกเอ่ยถึงมันได้แล้ว ข้าละอายใจที่จะไปสู้หน้านาง ข้าไม่คู่ควรกับนาง”ท่านประธานถอนหายใจ “เฮาหวู่ ถ้าเจ้าไม่ไปสอดแทรกเรื่องนี้ บางทีสมาคมเซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสงของข้าอาจจะต้องเปลี่ยนมือหลังจากที่ผ่านมาเป็นร้อยปี ความตั้งใจของนางไม่ใช่แค่การรวบรวมสองตระกูลใหญ่เท่านั้น”“อดามิ ถ้านางต่อต้านสมาคม ข้าจะไปหยุดนางเอง” หลังจากพูด ชายคนนั้นก็หันหลังและบินออกไปจากเมืองแห่งเทพเจ้าท่านประธานจ้องไปยังชายที่หายไปไกล หลังจากนั้นซักพัก เขาก็ถอนหายใจไปที่ท้องฟ้า เขามีท่าทีหมดหนทาง และกลับเข้าไปที่หอคอยอีกครั้งในเวลาเดียวกันนั้น ประมาณ 50 กิโลเมตรจากสำนักงานใหญ่ของสมาคม หญิงวัยกลางคนในชุดสีเขียวเข้มได้ลอยสูงหลายกิโลเมตรอย่างเงียบ ๆ นางจ้องไปยังที่ไกล ๆ ด้วยตาที่เรียวเล็กของนางซึ่งแสดงท่าทีที่ซับซ้อน“มันก็ผ่ามมา 3,000 ปีแล้ว 3,000 ปี เป็นเวลาทั้งหมดกว่าสามพันปี เฮาหวู่ เจ้าจะไม่มาพบข้าจริง ๆ งั้นหรือ ไม่มาแม้แต่ครั้งเดียว ? เจ้ารู้หรือไม่ว่าแม้เจ้าจะหักอ
