ขัดสมาธิอยู่บนเบาะในห้องและหลับตาลงอย่างช้า ๆ
ท่านประธานมองไปที่เจี้ยนเฉินด้วยรอยยิ้ม ในตอนนี้เอง ความประทับใจของเขาในตัวลูกศิษย์ได้พุ่งสูงมากขึ้น การต่อสู้ของเจี้ยนเฉินในคืนนี้ทำให้ประธานชื่นชอบเขามากขึ้น
ในตระกูลฮัวของแปดตระกูล หัวหน้าฮัวขังตัวเองเอาไว้ในห้องและไม่ต้องการที่จะพบใคร หลังจากที่เขาถูกพากลับมาด้วยบรรพชนของเขา
ในห้องที่หรูหรานั้น หัวหน้าฮัวนั่งครุ่นคิดอยู่บนเตียงของเขา สายตาของเขาเป็นประกายในขณะที่สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปมา
คืนนี้บนเรือนั้น พลังที่เจี้ยนเฉินแสดงออกมานั้นได้ทำให้หัวหน้าฮัวตกตะลึงอย่างมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งภาพพลังของเทพจุติที่ทำให้พวกนักฆ่ากลายเป็นฝุ่นผงไปอย่างช้า ๆ มันตราตรึงลึกไปในจิตใจของเขาจนยากที่จะลบออกไปได้
เขาคงจะไม่ลืมสิ่งที่เขาเห็นในคืนนี้ ไม่ลืมพลังที่แข็งแกร่งของเทพจุติและไม่ลืมคนที่ร่ายมัน เจ้าหยางยู่เทียนที่อายุ 24 ปี !
“หยางยู่เทียน” หัวหน้าฮัวพึมพำกับตัวเองด้วยเสียงที่นุ่มนวล ตาของเขาจ้องถลึง เขาพูดด้วยเสียงนุ่มนวลอีกครั้ง “หยางยู่เทียน ข้าไม่คิดว่าเจ้าจะแข็งแกร่งถึงเพียงนี้ ไม่เพียงแต่เจ้าจะสามารถใช้กระบี่แห่งการพิพากษาหนึ่งในทักษะต้องห้ามได้เท่านั้น แต่เจ้ายังรู้ถึงทักษะต้องห้ามที่ทรงพลังที่สุด เทพจุติ และเจ้าก็ร่ายมันอย่างเสร็จสมบูรณ์ บางทีในบรรดาเซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสงระดับ 6 เจ้าคงจะอยู่ในขั้นสูงสุดด้วยความแข็งแกร่งขนาดนั้น”
“แย่จริงที
