งท่านประธานตกตะลึงมากขึ้นเรื่อย ๆ แม้แต่ผู้อาวุโสที่ยืนอยู่ด้านหลังท่านประธานก็มองไปที่เจี้ยนเฉินอย่างเหลือเชื่อ
“หยางยู่เทียน เจ้าทำลายสิ่งที่หุ้มทักษะธาตุแสงสุดยอดทั้งสามได้แล้วอย่างนั้นหรือ ? ” ท่านประธานถามอีกครั้ง
เจี้ยนเฉินพยักหน้าเล็กน้อย เขาไม่มีแรงที่จะพูดอีกต่อไปแล้ว ในตอนนี้ เขายืนโงนเงนอยู่ตรงจุดนั้นและหลับอย่างหมดแรง ไม่เพียงแค่การที่เขาใช้พลังจิตใจมากเกินไปจะทำให้เขาอ่อนล้าและปวดหัวอย่างมากเท่านั้น แต่มันทำให้เจี้ยนเฉินรู้สึกเหมือนว่าวิญญาณของเขากำลังจะหายไป
“ฮา ฮา ฮ่า ดี ดี ดี เจ้าสมเป็นศิษย์ของข้าจริง ๆ ! หยางยู่เทียน การกระทำของเจ้าทำให้ข้าประทับใจจริง ๆ” ท่านประธานเริ่มหัวเราะออกมาเสียงดัง เขายินดีอย่างยิ่ง ด้วยการขยับมือของเขา บอลพลังเซียนธาตุแสงที่ก่อตัวเป็นเมฆก็ได้ดึงตัวของเจี้ยนเฉินที่อยู่บนเรือออกมา เขาพูดอย่างกังวลออกมาเป็นครั้งแรก “หยางยู่เทียน ตอนนี้เจ้าใช้กำลังมากเกินไปแล้ว เจ้าต้องได้รับการฟื้นฟู ข้าจะพาเจ้ากลับไปเอง”
หลังจากนั้นไม่นาน ท่านประธานก็มองไปที่ผู้คนของตระกูลทั้งแปดและตาของเขาก็จ้องถลึง เขาพูดด้วยเสียงทุ้ม “พวกเจ้าตระกูลทั้งแปดควรรู้สถานะของพวกเจ้าดี ไม่อย่างนั้น แม้ว่าตระกูลซาร์จะคุ้มครองพวกเจ้า แต่สมาคมเซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสงก็จะไม่ยกโทษให้กับพวกเจ้าแน่”
เมื่อได้ยินดังนั้น ท่าทีของทุกคนก็เปลี่ยนไป มันมีแต่ความเงียบสงัด
ท่านประธานพาเจี้ยนเฉิ
