ก็จะโดนลากเข้าไปเกี่ยวข้องด้วย สมาคมเซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสงไม่ควรถูกยั่วยุ” ชายชราถอนหายใจอย่างอ่อนโยน เขาโบกมือแล้วจากไปพร้อมกับเซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสงในชุดขาวและเซียนสวรรค์ที่อารักขาอยู่ข้าง ๆ เขา
หลังจากนั้น บรรพชนของตระกูลต่าง ๆ ก็จากไปพร้อมทั้งสมาชิกของตระกูลตัวเองทีละคน ในไม่ช้าก็ไม่เหลือใครอยู่ที่เรืออีกเลย
“พวกเขาไปกันหมดแล้ว แล้วข้าจะอยู่ที่นี่ทำไมล่ะ ? นาวาเมฆนิลเป็นเรือที่มีชื่อเสียงที่สุดบนแม่น้ำน้ำหอม ตอนนี้มันได้รับความเสียหายอย่างมาก ค่าใช้จ่ายต้องสูงแน่ โชคดีที่น้องหยางยู่เทียนไม่เป็นอะไร ความแข็งแกร่งของน้องหยางยู่เทียนนั้นมากมายเหลือเกิน เขาสามารถร่ายได้แม้แต่ทักษะต้องห้าม ข้าต้องเรียนรู้ทักษะต้องห้ามจากน้องหยางยู่เทียน” กวานหยูไค่พึมพำกับตัวเองขณะที่เขาเดินออกจากเรือ ก่อนที่เขาจะรวบรวมเมฆขาวไว้ใต้เท้าของเขา และบินออกไปจากเรือ
เมื่อกวานหยูไค่ออกไป หญิงสาววัยกลางคนก็เดินออกมาจากเรือ นางร้องไห้น้ำตานอง “ท่านเซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสงที่เคารพ เรือถูกทำลายโดยพวกท่านทั้งหมด พวกท่านยังไปไม่ได้ ! ข้าจะอธิบายเรื่องนี้กับหัวหน้าของข้าอย่างไร ? “
“เชอะ แล้วมันเกี่ยวอะไรกับข้า กวานหยูไค่ล่ะ ? มันไม่ใช่ข้าซะหน่อยที่ทำลายเรือนี่ ถ้าเจ้าต้องการค่าชดเชยละก็ ไปที่แปดตระกูลใหญ่นู่น นี่เป็นเพราะตระกูลใหญ่ทั้งแปดร้องขอมาเท่านั้น พวกเขาทำอะไรที่มันดีกว่านี้ไม่ได้แล้วล่ะ” เสียงกังวานข
