งหยางยู่เทียน จากวันนี้ไป เจ้าคือผู้ที่ข้าชื่นชม” กวานหยูไค่จ้องไปที่เจี้ยนเฉินด้วยความสนใจ ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยท่าทีชื่นชมท่าทีของเจี้ยนเฉินนั้นเย็นชา ในขณะที่เขาไม่ได้ตระหนักเลยว่ามันมีผลกระทบอย่างรุนแรงเกิดขึ้นกับเซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสงระดับ 6 ของทั้งแปดตระกูล สายตาของเขาเย็นชาและจิตสังหารที่แหลมคมแต่ไม่สามารถรู้ได้ก็ปรากฏออกมา เขาพูดเสียงต่ำ “ระเบิดประกายแสง ไป ! ” ด้วยท่าทางของเจี้ยนเฉิน บอลแสงเป็นจุดที่เกิดจากพลังเซียนธาตุแสงก็ได้พุ่งเข้าไปหานักฆ่าที่อยู่ด้านหลังเขาเหมือนแมลงเม่าที่กำลังบินเข้ากองไฟพวกนักฆ่าชุดดำทั้งหมดได้เห็นพลังที่แข็งแกร่งของเจี้ยนเฉินที่แสดงออกมาแล้ว ดังนั้นแม้ว่าต่อหน้าการโจมตีที่ไม่มีอะไร พวกเขาก็ไม่กล้าที่จะประมาทแม้แต่น้อย พลังเซียนได้พุ่งออกมาอย่างรุนแรงจากร่างกายของพวกเขา และกลายเป็นเกราะป้องกันเพื่อป้องกับจุดแสงนั้น ในเวลาเดียวกัน พวกเขาก็เหวี่ยงอาวุธเซียนของพวกเขาไปที่จุดแสงนั้นจุดแสงที่เกิดจากพลังเซียนธาตุแสงนั้นดูเหมือนจะไม่มีอะไร แต่จุดแสงเหล่านั้นทรงพลังและแหลมคมมาก ในไม่ช้าที่มันกระแทกกับอาวุธเซียนในมือของนักฆ่า มันก็เกิดเสียงครูดกับโลหะดังตามลำดับออกมา“อ๊าก ! ” นักฆ่าคนหนึ่งร้องโหยหวยออกมา จุดแสงนั้นได้ทำลายเกราะป้องกันที่สร้างมาจากพลังเซียนและเจาะเข้าไปในร่างกายของเขา ความเจ็บปวดอย่างมากทำให้เขาร้องออกมา “ช่วยด้วย ! “แม้ว่าจุดแสงนั้นจะถู
