กันเพื่อรับเศษโล่นั้น“โล่พลังเซียนธาตุแสงใช้แบบนั้นได้ด้วย มันช่วยเปิดหูเปิดตาของข้ามากขึ้นจริง ๆ ในวันนี้ น้องหยางยู่เทียนนี้ช่างน่าประทับใจจริง ๆ ที่สามารถคิดวิธีโจมตีแบบนั้นได้” กวานหยูไค่จ้องเขม็งไปที่เจี้ยนเฉินจากที่ลับ และถอนหายใจอย่างชื่นชม“แต่น้องหยางยู่เทียนจำเป็นที่จะต้องรับการโจมตีจากเซียนสวรรค์สิบกว่าคนพร้อมกันในครั้งเดียว เขาจะทนได้หรือไม่ ? ข้าควรจะไปช่วยเขารึเปล่า ? ” กวานหยูไค่คิดซักครูก่อนที่จะพูดออกไป “ไม่เป็นไรหรอก แม้ว่าข้า กวานหยูไค่ จะมีความแข็งแกร่งพอตัว แต่ข้าก็ไร้ประโยชน์ต่อหน้าเซียนสวรรค์หลาย ๆ คน และในเมื่อน้องหยางยู่เทียนดูเหมือนจะมั่นใจขนาดนั้น ดูสถานการณ์ไปก่อนดีกว่าและดูความแข็งแกร่งของน้องหยางยู่เทียนไปพร้อมกันเลยในทีเดียว”“กระบี่พลังเซียนธาตุแสง !” เจี้ยนเฉินไม่หยุดอยู่เฉย เมื่อโล่พลังเซียนธาตุแสงที่ได้เปลี่ยนเป็นเศษชิ้นเล็กชิ้นน้อยพุ่งไปที่เซียนสวรรค์ทั้งสามคนนั้นแล้ว กระบี่ใหญ่ยาว 2 เมตรก็ควบแน่นมาปรากฏขึ้นข้างหน้าเขา ด้วยการกวัดแกว่งของเขา กระบี่ใหญ่นั้นกลายเป็นแสงสีขาวและพุ่งไปที่นักฆ่าชุดดำคนอื่น ๆนักฆ่าไม่ได้สนใจกระบี่พลังเซียนธาตุแสงเท่าไรนัก สำหรับเขา แม้ว่าเซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสงระดับ 6 จะมีระดับความสามารถในการโจมตีอยู่บ้าง แต่ไม่ก็ไม่มากพอที่จะทำอันตรายให้กับเขาได้ และยิ่งเป็นคนหนุ่มอายุยี่สิบกว่าปีแบบนี้ด้วยอย่างไรก็ตาม เมื่อกระบี่พลังเซ
