ืนนี้ ! “
“เร็วเข้า มาดู ยังมีคนมาอีก คนพวกนั้นมาจากตระกูลเสวี่ย ข้าไม่คิดเลยว่าคนจากแปดตระกูลใหญ่อื่นจะมา”
“พระเจ้า คนพวกนี้มาจากตระกูลเมดิสัน เกินอะไรขึ้นกันแน่คืนนี้ ? ครึ่งหนึ่งของแปดตระกูลใหญ่มาอยู่ที่นี่แล้ว…”
“พวกนั้นมาจากตระกูลกุ้ยหลงใช่ไหม? ตระกูลกุ้ยหลงจากแปดตระกูลใหญ่ก็มาด้วย….”
“ดูนั่นเร็ว นั่นไม่ใช่รถม้าจากตระกูลฮัวอย่างนั้นหรือ? ข้าไม่เคยคิดเลยว่าคนจากตระกูลฮัวจะมา…”
“และนั่นก็ด้วย นั่นไม่ใช่คนของตระกูลเด็คเค่นหรือ ? พระเจ้า ผู้คนจากแปดตระกูลใหญ่มารวมกันที่นี่และดูจากผู้คุ้มกันที่พวกเขาพามาด้วยแล้วนั้น คนพวกนี้ต้องมีสถานะสูงในตระกูลแน่ วันนี้มันวันอะไรกัน ? “
ขณะที่ตระกูลใหญ่ทั้งแปดมารวมกัน มันก็ทำให้เกิดความโกลาหลใหญ่โตขึ้นที่แม่น้ำน้ำหอม ในไม่ช้า ข่าวที่ว่าตระกูลใหญ่ทั้งแปดได้มารวมกันที่แม่น้ำน้ำหอมก็ได้กระจายไปทั่วเหมือนไฟลามทุ่ง แม้แต่เรือลำเล็ก ๆที่ลอยอยู่ที่แม่น้ำก็อดไม่ได้ที่จะขยับเข้ามาใกล้ ๆ และแม้แต่เสียงพิณและเพลงหวาน ๆ ที่ก้องทั่วผิวน้ำก็เบาลงด้วย
เมื่อคนของตระกูลใหญ่ทั้งแปดเข้าไปที่เรือนาวาเมฆนิลซึ่งจอดเทียบท่าอยู่ซักพักแล้ว เรือก็เริ่มออกจากท่าอย่างช้า ๆ มันพุ่งผ่านผิวน้ำและลอยไปกลางแม่น้ำอย่างช้า ๆ
ที่ชั้นดาดฟ้าของนาวาเมฆนิล มีโต๊ะกลมใหญ่วางอยู่ ทั้งโต๊ะเต็มไปด้วยอาหารราคาแพง
เจี้ยนเฉินพูดสองสามคำกับผู้คนของตระกูลทั้งแปด ก่อนที่พวกเขาทั้งหมดจะนั่งลง
“ข้
