แสงระดับ 6 คนอื่น ๆ คงจะไม่สามารถทำอย่างที่เจี้ยนเฉินทำได้แน่เจี้ยนเฉินผลักประตูไม้ให้เปิดออก มองปราดเดียว เขาก็เห็นชายวัยกลางคนอยู่ที่ทางเข้าของห้องเสียงของประตูไม้ได้ไปปลุกชายวัยกลางคนเข้า เขาลืมตาของเขาทันทีและพบว่าเจี้ยนเฉินกำลังจะออกจากห้องส่วนตัว แววตาของเขามีความยินดี เขารีบยืนขึ้นและยิ้มแฉ่งแล้วทักทายเจี้ยนเฉินอย่างประจบประแจง “น้องชาย ในที่สุดเจ้าก็ออกมา การทำความเข้าใจในทักษะทั้งสามเป็นอย่างไรบ้าง? เจ้าต้องได้อะไรจากมันมากแน่ ๆ “เจี้ยนเฉินขมวดคิ้วและพูดอย่างเฉยเมย “เจ้ากำลังต้องอะไรจากข้าหรือเปล่าที่มารอข้า ? ““ไม่มีอะไร ไม่มีอะไรเลย ผู้ต่ำต้อยคนนี้มีนามว่ากวานหยูไค่ ข้ารู้สึกชื่นชอบในพรสวรรค์และความสามารถที่ทรงพลังของเจ้าและข้ารู้สึกชื่นชมเจ้า ดงันั้นข้าจึงกำลังหาโอกาสที่จะคุยกับเจ้า ถ้าเจ้าไม่ยุ่งอะไร เจ้าสามารถที่จะแนะนำกวานหยูไค่สักหน่อยได้หรือไม่ กวานหยูไค่จะสำนึกในบุญคุณตลอดไป” ชายคนนั้นพูดพร้อมรอยยิ้มเจี้ยนเฉินขมวดคิ้วอีกครั้ง พฤติกรรมของชายคนนี้ทำให้เจี้ยนเฉินสงสัยว่าเขาเป็นเซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสงระดับ 6 จริงหรือ ช่างไม่มีศักดิ์ศรีของเซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสงระดับ 6 เอาซะเลย“ต้องขอโทษเจ้าด้วย ข้ามีเรื่องที่จะต้องไปทำ ดังนั้นข้าไม่มีเวลาที่จะพูดคุยกับเจ้า ลาก่อน ! ” เจี้ยนเฉินป้องมือให้กวานหยูไค่ก่อนจากไปทันที เขาไม่ได้หันมามองที่กวานหยูไค่“น้องชาย โธ่ เจ้าอย่าเพิ่
