ย่างเย็นชาโดยไม่ได้สนใจเกียรติของคนพวกนั้น ตอนนี้เขาได้เรียนรู้ทักษะธาตุแสง เขาไม่ต้องกลัวใครยกเว้นเซียนผู้คุมกฎจะมาเองใบหน้าของคนคนนั้นบิดเบี้ยว เขาพูดด้วยเสียงทุ้ม “ข้าจะรายงานสิ่งที่อาจารย์หยางยู่เทียนกล่าวทุกถ้อยคำกับท่านหัวหน้าฮัว ขออำลา ! “หลังจากที่คนจากตระกูลฮัวจากไป คนของอีกทั้งเจ็ดตระกูลที่เหลือก็อำลาเจี้ยนเฉิน เมื่อได้เห็นท่าทางที่เจี้ยนเฉินมีให้กับตระกูลฮัวแล้ว พวกเขาก็ล้มเลิกด้วยความคิดที่ไม่พอใจ พวกเขายอมกลับไปพร้อมกับสิ่งที่เจี้ยนเฉินบอกดีกว่าที่จะต้องเจออาการเมินเฉยจากเจี้ยนเฉินและต้องจากไปด้วยความผิดหวัง
ในหอคอยพลังเซียนธาตุแสง เจี้ยนเฉินก็ได้กลับไปที่ห้องเดิมที่เขาเคยใช้และอุทิศความตั้งใจทั้งหมดที่เขามีในการทำความเข้าใจทักษะธาตุแสง
หลังจากที่เข้าไปในห้องเก็บตัว ชายคนที่เห็นเจี้ยนเฉินที่ได้รับทักษะที่ยอดเยี่ยมทั้งสามนั้นยืนอย่างดื้อรั้นอยู่ที่หน้าห้องของเจี้ยนเฉิน บางทีอาจจะเป็นความจริงที่ว่าเขาไม่ต้องการจะละทิ้งโอกาสในการเรียนรู้ทักษะทั้งสามนั้นไป
ในพริบตาเดียว 3 เดือนได้ผ่านไป ในวันนี้ประตูไม้ของห้องที่ปิดสนิทอยู่เป็นเวลา 3 เดือนก็ได้เปิดออกอย่างช้า ๆ เจี้ยนเฉินในชุดขาวเดินออกมาและบนไหล่ของเขาก็มีเสือขาวตัวเล็กกำลังอยู่อย่างสบายบนนั้น
หลังจาก 3 เดือนในการทำความเข้าใจ เจี้ยนเฉินก็เรียนรู้ทักษะธาตุแสงทั้งหมดโดยพื้นฐาน มีเฉพาะทักษะสำหรับระดับ 7 เท่านั้นที่เขาเพิ่งอย