่อนแอและความสามารถฝึกฝนพลังเซียนได้นั้นทำให้พวกเขาไม่ต่างอะไรจากชาวบ้านธรรมดา ๆเขาพลาดในครั้งแรก แต่เจี้ยนเฉินก็ไม่ได้หดหู่แม้แต่น้อย เขาอ่านรายละเอียดในการเปลี่ยนพลังเซียนธาตุแสงในหนังสืออย่างตั้งใจอีกครั้ง เขาเข้าใจว่าในการฝึกทักษะธาตุแสงนั้น การเปลี่ยนพลังเซียนธาตุแสงนั้นเป็นขั้นตอนที่สำคัญมากเจี้ยนเฉินลืมเวลาไปขณะที่อยู่ในหอคอยพลังเซียนธาตุแสง เขาอุทิศความสนใจทั้งหมดไปที่การฝึกฝน ในขณะที่เสือตัวเล็กก็ไม่ได้รบกวนเจี้ยนเฉินเช่นกัน มันอยู่บนไหล่ของเจี้ยนเฉินอย่างเงียบ ๆ และขยับหัวเล็ก ๆ ของมันไปมาอย่างอยากรู้อยากเห็นครึ่งวันต่อไป เจี้ยนเฉินก็วางหนังสือที่อยู่ในมือ เขายกมือขวาขึ้นอีกครั้ง และพลังเซียนธาตุแสงรอบ ๆ ก็มารวมตัวกันอย่างรวดเร็ว และสร้างโล่กว้าง 1 เมตรขึ้นมาอีกครั้งหนึ่งเจี้ยนเฉินจ้องไปที่โล่ในมืออย่างสนใจ แต่สายตาของเขานั้นเศร้าหมอง เขาถอนหายใจเบา ๆ “นี่ยังไม่พอ โล่ยังบอบบางเกินไป ดูเหมือนข้าจะยังไม่เข้าใจวิธีการเปลี่ยนพลังอย่างถ่องแท้”เจี้ยนเฉินปล่อยให้โล่กระจายออกไป แต่เขาไม่ได้ดูที่หนังสือต่อ เขาก้มหัวแล้วครุ่นคิด ใครครึ่งวันนั้น เขาจดจำข้อมูลทุกอย่างในหนังสือได้แล้ว แม้แต่ให้ท่องกลับหลังก็ยังทำได้ ดังนั้นมันจึงไม่มีประโยชน์ที่จะกลับไปอ่านอีก ตอนนี้ เขาต้องสำเร็จวิธีในการเปลี่ยนพลังเซียนธาตุแสงเสียก่อน เพราะนั้นเป็นสิ่งเดียวที่จะทำให้เขาเรียนรู้ทักษะธาตุแสงต่อไปได้“เจ
