มสนใจและไปเจอชายชราที่อยู่ในชุดสีเขียวเก่าเก่าที่กำลังนั่งอยู่บนพื้น เขากำลังเฝ้าประตูนั้นอยู่“เซียนผู้คุมกฎ ! ” เจี้ยนเฉินรู้สึกประหลาดใจ เขาไม่คิดมาก่อนว่าจะมีเซียนผู้คุมกฎคุ้มกันที่นี่อยู่“เจ้ามีวัตถุยืนยันตัวตนหรือไม่ ? ” ชายชรายังคงปิดตาอยู่และถามอย่างสงบเจี้ยนเฉินดึงจี้สื่อสารออกมาทันที“เจ้าเข้าไปได้ อย่าลืมว่าห้ามนำอะไรจากข้างในออกมา อย่าตุกติก ม่านพลังนี้ถูกร่ายโดยเซียนราชาและสิ่งของในนั้นจะมีสัญลักษณ์พิเศษอยู่ ถ้ามันถูกนำออกมา เจ้าจะถูกสังหารอย่างไม่ปราณีโดยม่านพลังนั้น” ชายชรายังคงปิดตา แต่น้ำเสียงของเขานั้นเย็นชาและเข้มงวด“ขอบคุณผู้อาวุโสที่ตักเตือน ! ” เจี้ยนเฉินป้องมือให้กับชายชราก่อนที่จะก้าวเข้าไป เขาเปิดประตูบานเล็กนั้นแล้วเข้าไปสิ่งที่เขาเห็นด้านในคือห้องโถงกว้าง การตกแต่งของห้องโถงนี้ดูธรรมดามาก นอกจากชั้นหนังสือเพียงหนึ่งเดียวที่อยู่ตรงกลางห้องแล้ว มีโต๊ะและเก้าอี้สองสามชุดที่วางรอบ ๆ ห้องเท่านั้นเจี้ยนเฉินมองไปรอบ ๆ ก่อนที่จะจ้องไปที่ชั้นหนังสือที่อยู่กลางห้องแล้วเดินเข้าไปหามันช้า ๆมันไม่ได้มีหนังสือมากนักที่ชั้น มันดูเหมือนจะไม่เกินร้อยเล่มด้วยซ้ำ แต่ละเล่มมีความหนาแตกต่างกันไป หนังสือแต่ละเล่มทำจากหนังของสัตว์อสูรระดับสูง หนังนั้นมีสีเหลืองและมีร่องรอยความเก่าแก่จากอดีตอยู่ พวกมันถูกทำขึ้นมานานเท่าไรก็ไม่ทราบได้“บางทีนี้อาจจะเป็นคู่มือลับที่บันทึกทักษะธาตุแสง
