่อเสียงบนแม่น้ำน้ำหอมในอีกสองวันที่จะถึงนี้ ซึ่งมันอยู่ห่างจากเมือง 10 กิโลเมตร เขาปรารถนาที่จะใช้ช่วงเวลานั้นในการพบปะสนทนาอย่างจริงใจกับท่าน”“นายท่านเฉิง ? ” ความสนใจของเจี้ยนเฉินก็พุ่งขึ้นมา เขามองไปที่ชายหัวล้านแล้วพูด “เจ้ามาจากตระกูลเฉิงที่เป็นหนึ่งในแปดตระกูลที่ยิ่งใหญ่ที่อยู่ใต้อำนาจของตระกูลซาร์ใช่หรือไม่ ? “
ในไม่ช้า พลังจาง ๆ ก็ถูกส่งออกจากจี้หยกนั้น ไปที่กลางคิ้วของชายชรา
ชายชรานั่งนิ่งเงียบแล้วปิดตาลงซักพัก ก่อนที่เขาจะลืมตา เขาพูดด้วยความแปลกใจ “มันเป็นความจริง ! มีคนอายุ 24 ที่ชื่อหยางยู่เทียนที่ผ่านการทดสอบเซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสงระดับ 6 พรสวรรค์ของเขาจะไม่ยอดเยี่ยมเกินไปหน่อยหรือ ? ไม่น่าเชื่อ เมื่อเขาไปถึงระดับ 6 แล้ว เขาก็คงจะเข้าร่วมในการแย่งชิงกันเพื่อจะเป็นระดับ 7 ในปีที่จะถึงนี้ ดูเหมือนว่า…” สายตาของชายชราสั่นไหว หลังจากนั้นไม่นาน เขาโบกมือและพูด “เล่ยหยิน เจ้าไปได้แล้ว”
“คะ ท่านปู่ ! ” เล่ยหยินออกไปอย่างสุภาพ
ทันทีที่เล่ยหยินออกไป ประตูบานหนักนั้นก็ปิดลงอีกครั้ง ชายชราที่นั่งอยู่ในห้องที่ปิดนั้นกำลังครุ่นคิด หลังจากนั้น เขาก็ดึงจี้หยกออกมาและส่งความคิดอีกอันไปที่จี้อีกครั้ง
ในเมืองแห่งเทพเจ้า ชายวัยกลางคนที่สุภาพเรียบร้อยนั่งอยู่บนเตียงในเขตที่หรูหรา ข้างหน้าของชายนั้นมีกริชยาวครึ่งเมตรกำลังส่องแสงนุ่มนวลในขณะที่มันลอยอยู่กลางอากาศ มันมีคลื่นพลังกระเพื่อมออ
