พวกเขาไม่สามารถไปมีเรื่องด้วยได้ แม้แต่ตระกูลของพวกเขา ตระกูลเล่ยยังไม่กล้าที่จะไปทำให้เซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสงระดับ 6 ไม่พอใจได้อย่างง่ายดายขนาดนั้นเจี้ยนเฉินมองผ่านสองคนนั้นไปอย่างไร้ความรู้สึก เขาไม่ได้สนใจคนทั้งสองนั้นเลย ด้วยตัวตนของเขาที่เป็นถึงเซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสงระดับ 6 และยังเป็นถึงเซียนผู้คุมกฎอีกด้วย เขาไม่สนใจที่จะมีเรื่องทะเลาะวิวาทกับคนพวกนี้“พี่หลินไป่ ไปกันเถอะ เลิกทำให้พวกเขาเสียเวลาที่มีค่าของพวกเขาได้แล้ว” เจี้ยนเฉินและหลินไป่เดินผ่านเล่ยหมินเกาและเล่ยหยินไป“ใครจะไปคิดล่ะว่าเขาจะเป็นถึงเซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสงระดับ 6 เซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสงระดับ 6 ที่หนุ่มมาก ไม่น่าเชื่อจริง ๆ ” เล่ยหยินพึมพำกับตัวเอง ท่าทีของนางสับสน หลังจากนั้นครู่เดียว สายตาของนางก็เป็นประกาย “ข้าต้องไปบอกท่านปู่สามเกี่ยวกับเรื่องนี้”เมื่อคิดได้ดังนั้น เล่ยหยินก็หันหลังและจากไป นางไม่ได้สนใจเล่ยหมินเกาที่เพิ่งได้สติกลับมาเลยในขณะที่เจี้ยนเฉินและหลินไป่เดินไปตามถนนนั้น เจี้ยนเฉินได้รู้เกี่ยวกับพื้นเพของหลินไป่บ้างจากบทสนทนาเล็กน้อย หลินไป่ไม่ได้เป็นคนที่มั่งคั่งจากตระกูลชั้นสูง เขาไม่ได้มีพื้นเพที่ดีเลย บ้านเกิดของเขาอยู่ที่ห่างไกลในภูเขา ในที่ซึ่งทุกคนอยู่อาศัยด้วยการทำไร่นาและล่าสัตว์พ่อแม่ของหลินไป่นั้นเป็นชาวบ้านปกติธรรมดา อย่างไรก็ตาม ลูกชายของเขาก็ไม่ได้มีเส้นทางแบบเดียวกันกับพวกเขา
