้งสองคนจะถูกส่งมาจากสมาคมเซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสง ซึ่งนั่นทำให้เขาค่อนข้างประหลาดใจมาก
เมื่อได้เห็นท่าทีของเจี้ยนเฉิน หลินไป่ก็หัวเราะคิกคัก “นี่เป็นการปรนนิบัติพิเศษที่เซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสงระดับ 5 ได้รับ เมื่อเจ้าขึ้นไปถึงระดับ 5 ในอนาคต เจ้าก็จะได้รับการปรนนิบัติเช่นนี้เหมือนกัน”
ในขณะที่หลินไป่พูดนั้น เขาก็พาเจี้ยนเฉินมาที่โต๊ะทำงาน บนเก้าอี้ไม้เก่าเก่าหลังเคาน์เตอร์มีชายแก่ผมสีเทาในชุดยาวสีขาวนั่งอยู่ ตาของชายชราปิดสนิทและเขากำลังหลับอยู่ เสียงกรนของเขาดังเหมือนฟ้าร้องและที่หน้าอกของชายชราผู้นั้นมีตราสัญลักษณ์สีฟ้าอยู่ ซึ่งเป็นสีเดียวกับที่หลินไป่ติดไว้
“เจมมี่ เลิกนอนได้แล้ว เจ้ามีเรื่องที่ต้องทำตอนนี้” หลินไป่ใช้มือขวาของเขาตบลงไปที่โต๊ะอย่างดัง 2-3 ครั้ง ซึ่งทำให้เกิดเสียงดัง
เมื่อถูกปลุกให้ตื่นจากฝันหวานทำให้ชายชราโกรธจัด ก่อนที่เขาจะลืมตาขึ้น เขาก็ร้องออกมาด้วยความโกรธ “เจ้าหนูไร้การศึกษาที่ไหนบังอาจมาปลุกข้า เซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสงระดับ 5 จากความฝันกัน ! ? ” หลังจากที่เขาคำรามด้วยความโกรธนั้น ตาอันเกรี้ยวโกรธของชายชราก็ไปหยุดอยู่ที่หลินไป่ เขาค่อนข้างประหลาดใจเล็กน้อย ซึ่งทำให้เขาหัวเราะออกมาอย่างแปร่ง ๆ เขาลูบหัวของเขาแล้วพูด “เจ้าหนุ่มหลินไป่ เจ้านั่นเอง ไม่มีอะไร ไม่มีอะไร ข้าแค่เพิ่งถูกปลุกให้ตื่นจากฝันดี แต่เดี๋ยวข้าค่อยฝันใหม่เอาทีหลังก็ได้”
หลินไป่คุ้นเคยกับพฤต
