่แกนอสูรทั้ง 5 ชิ้นด้วยความอยากได้ หลังจากนั้น แต่ละคนก็เอามันไปคนละชิ้นและจากไปอย่างรวดเร็ว
ในขณะเดียวกันที่หุบเขายั่งยืน ท่านลุงเซี่ยนั่งยอง ๆ อยู่ที่พื้นด้วยเท้าเปล่า กำลังกำจัดวัชพืชที่ขึ้นอยู่ออกไป แสงประกายปรากฏขึ้นที่นัยน์ตาของเขาและพูด “เซี่ยมี่ มานี่”
ไม่ไกลจากตรงนั้นนัก เซี่ยมี่ คนที่กำลังกำจัดวัชพืชอยู่ด้วยนั้นก็ยืนขึ้นและเดินไปที่ท่านลุงเซี่ยทันที เขาถามด้วยความสงสัย “ท่านพ่อ มีอะไรหรือ ? “
ท่านลุงเซี่ยทำธงที่มีลูกศรสีแดงบนนั้นและพูด “พวกเรามนุษย์มีเซียนผู้คุมกฎ 5 คน ที่ทำงานกับราชาของตระกูลกิลลิกันเพื่อทำให้เผ่าพันธุ์ของเราเสียหาย เอารูปธนูของข้าไปและไปที่นิกายดาบโลหิตโดยเร็ว ไปพาผู้พิทักษ์ทั้งสี่มาเพื่อที่กำจัดคนทรยศทั้ง 5 นั้น”
“ท่านพ่อ ท่านไม่ได้สัญญาไว้หรือว่าจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับเรื่องของทวีปเทียนหยวนอีกหรือ ? ทำไมท่านถึง…” เซี่ยมี่ถามด้วยความแคลงใจ
ลุงเซี่ยถอนหายใจเบา ๆ เขาพูด “เรื่องนี้เกี่ยวพันกับเรื่องมากมาย ข้าไม่สามารถจัดการทุกอย่างได้ด้วยตัวคนเดียวเพราะว่ามันจะดึงดูดความสนใจจนเกินไป และเรื่องนี้เกี่ยวข้องกับความปลอดภัยของเจี้ยนเฉินด้วย ดังนั้นข้าไม่สามารถทนดูอยู่เฉย ๆ ได้ ความแข็งแกร่งของเจี้ยนเฉินอาจจะเพิ่มขึ้นมาก แต่เขาก็ยังไม่สามารถขจัดพวกนั้นทั้ง 5 คนได้”
การที่ได้ยินว่าเรื่องนี้เกี่ยวข้องกับความปลอดภัยของเจี้ยนเฉิน ท่าทีของเซี่ยมี่ก็ตึงเครียด เขาพูด “ข้าเ
