ยมถึงขนาดป้องกันการโจมตีของเซียนผู้คุมกฎได้
“นี่แหละใช่แล้ว นายท่าน นี่คือเกราะไหมบรรพกาล เอามันมาเร็ว เอามันมาเร็ว” จือหยิงร้องออกมาด้วยความตื่นเต้นและยินดีในหัวของเจี้ยนเฉิน
เจี้ยนเฉินนั่งหมอบลงไปเพื่อดึงเสื้อผ้าสีทองจากศพของหัวหน้าของกลุ่มโจรออกมา มันไม่ได้ตัวใหญ่มาก มันเหมือนเสื้อแขนกุดที่สวยงาม วัสดุที่ใช้ทำมันนุ่มและหยาบ เสื้อผ้านั้นน้ำหนักเบามากเมื่ออยู่ในมือของเขา เขาไม่รู้สึกว่ามันมีน้ำหนักเลย
“ขอแสดงความยินดีกับน้องเจี้ยนเฉิน ที่ได้รับสมบัติแห่งการป้องกันนี้มา เกราะทองอ่อน เกราะทองอ่อนนี้สามารถป้องกันการโจมตีของเซียนผู้คุมกฎที่ทรงพลังได้ ถ้าน้องเจี้ยนเฉินใส่มัน มันก็เหมือนกับการติดปีกให้พยัคฆ์ ทำให้น้องเจี้ยนเฉินยอดเยี่ยมขึ้นไปอีก” หลังจากที่เจี้ยนเฉินได้เกราะไหมบรรพกาล เขาก็ได้ยินเสียงชื่นชมจากผู้อาวุโสสูงสุดด้านหลังเขา
ผู้อาวุโสทั้งสามคนรวมถึงหัวหน้าตระกูลและคนอื่น ๆ มองไปที่เกราะไหมบรรพกาลด้วยสายตาที่อยากได้ ไม่มีใครสามารถทนแรงกระตุ้นที่อยากได้สมบัติแห่งการป้องกันที่ทรงพลังเช่นนี้ แต่อย่างไรก็ตาม ในใจของพวกเขาแล้ว ความคิดที่จะเอามันมาก็ไม่ได้เกิดขึ้น เพราะว่าความแข็งแกร่งที่เจี้ยนเฉินแสดงออกมาให้เห็น ทำให้ไม่มีใครกล้าที่จะมีความคิดเช่นนั้น
เจี้ยนเฉินไม่ได้สนใจในคำชื่นชมจากผู้อาวุโสสูงสุดของตระกูลเทียนฉินเลย เพราะว่าตอนนี้ในใจของเขาเต็มไปด้วยเสียงร้องอย่างตื่นเต้นของจือ
