จรมังกรวารีกันทั้งนั้น ดังนั้นพวกเขาจะไม่ร่วมมือกับเราในการจัดการกับพวกกลุ่มโจร ดูเหมือนตอนนี้ ตระกูลเทียนฉินของเราคงต้องยอมรับความอัปยศครั้งนี้เสียแล้ว”
เมื่อได้ยินเช่นนั้นแล้ว ทุกคนในห้องก็เริ่มรู้สึกเศร้าหมอง
ในตอนนี้ เจี้ยนเฉินยืนขึ้นจากที่นั่งของเขา เขาป้องมือของเขาให้ท่านผู้อาวุโสทั้งสามและพูด “ท่านผู้อาวุโสทั้งสาม ข้าอยากรู้เหลือเกินว่ากลุ่มโจรมังกรวารีอยู่ที่ไหน ข้าตั้งใจที่จะไปที่ภูเขามังกรขนดเพื่อที่จะไปช่วยคุณหนูฉินฉิน ข้าจะไม่ยอมให้คุณหนูฉินฉินพบกับความเสื่อมเสียอย่างแน่นอน”
ทุกคนจ้องมองไปที่เจี้ยนเฉินทันที ไม่เว้นแม้แต่ท่านผู้อาวุโสทั้งสามด้วย อย่างไรก็ตาม 2 ใน 3 ของท่านผู้อาวุโสนั้นไม่เคยพบเจี้ยนเฉินมาก่อน ดังนั้นจึงช่วยไม่ได้ที่พวกเขาจะแสดงท่าทีสงสัย หลังจากนั้นไม่นาน ดวงตาของพวกเขาก็เปล่งประกายสดใส เพื่อตรวจสอบความแข็งแกร่งของเจี้ยนเฉิน อย่างไรก็ตาม ไม่ว่าพวกเขาจะตรวจสอบอย่างไร พวกเขาก็ไม่เห็นถึงความแข็งแกร่งของเจี้ยนเฉินเลย เพราะว่าสำหรับพวกเขาแล้ว เจี้ยนเฉินก็เหมือนกับคนธรรมดาทั่ว ๆ ไป ไม่เหมือนผู้มีวิชาอะไรเลย อย่างไรก็ตาม พวกเขารู้สึกถึงความนุ่มนวลอย่างบรรยายไม่ได้จากเจี้ยนเฉิน เหมือนเขาหลอมรวมเข้ากับโลกเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน
ผู้อาวุโสทั้งสองคนมองหน้ากันและกันด้วยสายตาที่ค่อนข้างตึงเครียด แม้ว่า เจี้ยนเฉินจะดูเหมือนคนธรรมดา ๆ ในสายตาของพวกเขา แต่เขาก็เชื่อว่าเจ