้าเขามีปัญหาใด ๆ ข้าจะพยายามอย่างสุดความสามารถเพื่อช่วยน้องฉินเซียว” สิ่งที่เจี้ยนเฉินพูดได้ช่วยยกระดับของ ฉินเซียวในตระกูลเทียนฉิน ถึงแม้ว่าเขาจะรู้ถึงความแข็งแกร่งในตอนนี้ของฉินเซียวดีและเขาน่าจะได้เป็นผู้สืบทอดรุ่นต่อไป แต่การกระทำของเขาก็ช่วยฉินเซียวได้อย่างมาก
เมื่อได้ยินเจี้ยนเฉินพูดเช่นนั้น ทำให้ฉินเซียวที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามรู้สึกอบอุ่นอย่างช่วยไม่ได้ เขามองไปที่ เจี้ยนเฉินด้วยความรู้สึกขอบคุณ และคิดในใจว่าเขาคิดไม่ผิดเลยจริง ๆ ที่มีพี่น้องแบบนี้
สิ่งที่เจี้ยนเฉินพูดนั้นได้สร้างการเปลี่ยนแปลงอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ให้กับคนหลายหลายคนในหอประชุมในเรื่องที่เกี่ยวกับฉินเซียว พวกแซ่ฉินนั้นมองฉินเซียวในแง่ที่ดีขึ้น ในขณะที่พวกแซ่เทียนนั้นดูซับซ้อนกว่าเล็กน้อยด้วยความรู้สึกที่หลากหลายปะปนไปด้วยความอิจฉา
ในขณะเดียวกัน ท่านหัวหน้าตระกูลสังเกตท่าทีของทุกคนแต่ท่าทีของเขาก็ไม่ได้เปลี่ยนไป เขาหัวเราะออกมาเสียงดัง “น้องเจี้ยนเฉิน สำหรับเซียวเอ๋อ การที่มีสหายดี ๆ อย่างเจ้าแล้วนับว่าเป็นเกียรติอย่างยิ่ง เวลานี้ ปัญหาที่ตระกูลเทียนฉินกำลังเผชิญนั้น บางทีอาจจะต้องอาศัยความช่วยเหลือของน้องเจี้ยนเฉิน ความปลอดภัยของฉินเอ๋อขึ้นอยู่กับน้องเจี้ยนเฉินแล้วล่ะ”
ความสนใจของเจี้ยนเฉินพุ่งขึ้นมา ดังนั้นเขาจึงถาม “ท่านหัวหน้าตระกูล มีบางอย่างเกิดขึ้นกับแม่นางฉินฉินหรือ ? ” ฉินฉินเป็นคุณหนูของตระกูลเทียนฉิน
