ับสู่โลกอีกครั้งเจี้ยนเฉินลอยขึ้นมาจากหลุมอย่างช้าและร่อนลงอย่างนุ่มนวลที่พื้น อย่างไรก็ตามในตอนนี้ เขาไม่ได้สติและไม่ได้รู้เรื่องเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นรอบตัวเขาเลย“ช่างเป็นพลังและร่างการที่แปลกจริง ๆ ที่สามารถฟื้นคืนจากอาการเจ็บหนักขนาดนั้นได้ ดูเหมือนเขาจะเป็นปกติในเร็ว ๆ นี้” เสียงแก่ดังกึกก้องในอากาศอีกครั้ง เป็นเสียงที่ไม่รู้ว่าใครและมาจากไหนหลังจากนั้นไม่นาน เสียงแก่นั้นก็ดังกึกก้องขึ้นมาอีกครั้ง “เทียนเจี้ยน เจ้าแอบอยู่ตั้งนานแล้ว ยังไม่ถึงเวลาที่เจ้าจะออกมาอีกรึ?”ทันทีที่เขาพูดจบนั้น ประตูมิติก็เกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว เทียนเจี้ยนบินออกมาจากประตูมิติด้วยชุดสีขาว เขาจ้องมองอย่างสงบไปที่รอยแยกฝั่งตรงข้ามในอากาศและพูด “ฮุสตัน เราไม่ได้เจอกันมาเป็นพันปีแล้วนะ ใครจะนึกว่าเราจะพบกันในสถานการณ์แบบนี้ เจ้าทำให้ข้าประหลาดใจจริง ๆ ที่เจ้าปกป้องเจี้ยนเฉินอย่างลับ ๆ “อากาศได้แยกออกทำให้เกิดประตูมิติและชายแก่ในเสื้อผ้าธรรมดา ๆ ได้เดินออกมา เขาอยู่ในลักษณะเท้าเปล่าที่ปกคลุมไปด้วยโคลน เสียมที่เขาใช้เพื่อทำให้คนของตระกูลกิลลิกันบาดเจ็บพาดอยู่ที่บ่าของเขา เขาเหมือนกันชาวนาแก่ ๆ คนนึง“เจี้ยนเฉินเป็นเพื่อนกับหลานของข้า เป็นคนที่ข้าคิดว่าเป็นคนสำคัญอีกคนนึง ดังนั้นเป็นธรรมดาที่ข้าจะปกป้องเขาและไม่ให้เขาตาย เทียนเจี้ยน ทำไมเจ้าไม่ปกป้องเจี้ยนเฉินล่ะ ? ด้วยพลังของเจ้า เจ้าน่าจะรู้ถึงความลับของพยัคฆ์ปี
