นิ“ข้าไม่รู้ว่าท่านปู่ของข้าจะช่วยเจี้ยนเฉินได้ไหม แต่ข้าจะเรียกท่านปู่” เจ้าอ้วนน้อยเข้าใจว่าเจี้ยนเฉินกำลังตกอยู่ในอันตราย หลังจากที่เขาพูดแล้ว เขาก็กัดที่นิ้วบนมือซ้ายของเขา ให้เลือดหยดลงบนแหวนมิติที่มือข้างขวาของเขานูบิสเริ่มปั่นป่วน การที่ได้ยินเจ้าอ้วนน้อยพูดนั้น เขาตะคอกขึ้นมาทันที “เจ้าคิดว่าท่านปู่ของเจ้าเป็นใครกัน ? ถึงแม้ว่าเขามา มันก็ไม่ได้มีประโยชน์อะไร เขาจะต้องเป็นผู้อาวุโสสูงสุดของเมืองทหารรับจ้างหรือจะต้องเป็นผู้เชี่ยวชาญจากตระกูลโบราณ คู่ต่อสู้เป็นถึงราชาของตระกูลกิลลิกัน เข้าใจหรือไม่ ? เสือที่กระหายเลือดระดับ 8 คนที่จะสู้กับเขาได้นั้นมีไม่ถึงหยิบมือด้วยซ้ำ”“เจ้าไม่มีสิทธิ์จะพูดกับท่านปู่ของข้าแบบนั้น ท่านปู่ของข้าแข็งแกร่งมาก” จากการที่นูบิสดูถูกปู่ของเขา ทำให้เจ้าอ้วนน้อยไม่พอใจอย่างมาก เขาตะโกนใส่นูบิส“เจ้าเด็กน้อย ข้า นูบิสผู้ยิ่งใหญ่ ไม่ได้มีเวลาว่างมากพอที่จะมาถกเถียงกับเจ้า ตอนนี้ ทุก ๆ คนควรคิดหาวิธีที่ดีที่สุดที่จะติดต่อกับท่านผู้อาวุโสสูงสุด ไม่อย่างนั้น ถ้าเจี้ยนเฉินไม่ส่งมอบพยัคฆ์ปีกเทวะ บางทีเขาอาจจะตกอยู่ในอันตรายก็เป็นได้”..เจี้ยนเฉินหนีบเสือไว้อย่างแน่ที่ใต้รักแร้ของเขา เขาถือกระบี่สังหารมังกรอย่างรัดกุมที่มือขวาของเขาแล้วทะยานขึ้นไปบนอากาศ เขาเปล่งรัศมีออกไปทั่วบริเวณ เขาเหมือนรวมเข้าด้วยกันกับบรรยากาศรอบข้าง เป็นส่วนหนึ่งกับมัน เขาบินออกไปไกล ๆ
