ุมออกไป เขาสามารถใช้พลังได้อย่างเต็มที่โดยไม่ต้องห่วงอะไรบางอย่าง เช่น การบาดเจ็บของผู้คนจากลูกหลงในการต่อสู้เมื่ออยู่ด้านนอก“เจี้ยนเฉิน รีบเรียกท่านผู้อาวุโสสูงสุดของเมืองทหารรับจ้างมาเร็ว มีแต่เขาเท่านั้นที่สามารถต่อกรกับคนผู้นี้ได้” เขาได้ยินเสียงของนูบิสทันทีที่พุ่งออกมาจากเพดานหลังจากได้ยินเช่นนั้น เจี้ยนเฉินรู้สึกลำบากใจ ในการต่อสู้ครั้งก่อนที่เหมืองทังสเตนในตอนที่เทียนเจี้ยนปรากฏตัวขึ้นมา นั่นเป็นเพราะเขาได้ให้ชิ้นหยกแก่หวงเทียนป้าเพื่อที่จะได้ติดต่อกับเขาได้ อย่างไรก็ตาม หยกนั้นแตกไปแล้วและก็ไม่มีชิ้นอื่นอีก แม้ว่าเขาอย่างจะให้เทียนเจี้ยนมาช่วยเขา แต่เขาก็ไม่สามารถทำได้“หืม เจ้ากล้าที่จะสู้กับข้า ช่างเย่อหยิ่งและทะนงตัวนัก บางทีเจ้าอาจคิดว่าความแข็งแกร่งเล็กน้อยนั้นจะพอที่จะต่อกรข้างั้นหรือ ? ” ราชาแห่งตระกูลกิลลิกันดูถูกในขณะที่เขามองเจี้ยนเฉินพุ่งมาบนอากาศ หลังจากนั้นเขาก็ตามเจี้ยนเฉินไปอย่างไม่เร่งรีบ ด้วยพลังของเขา เขาไม่กังวลเลยว่าเจี้ยนเฉินจะหนีไปได้ในพริบตาเดียว เจี้ยนเฉินและราชาของตระกูลกิลลิกันหายไปจากห้องประชุม ทิ้งผู้คนด้านหลังให้เบิกตาโพลงสงสัยว่าพวกเขาควรจะทำอย่างไร“โอ้ พระโพธิสัตว์ ผู้อาวุโสทั้งสอง ท่านกำลังยืนจ้องอะไรอยู่ ? รีบไปช่วยพี่ชายข้า สู้กับมันด้วยกัน” เมื่อไป๋เหลียนรู้สึกตัวดังนั้นแล้ว เธอก็มองไปที่นูบิสและเจียเต๋อไท่ด้วยสายตาวิงวอน ในห้องประชุมนั้น
