าม หวงเทียนป้าก็ทบทวนอีกครั้ง เขาก็นึกได้ว่าเจี้ยนเฉินนั้นยอดเยี่ยมในทุกอย่างและไม่สามารถที่จะตัดสินเขาด้วยมาตรฐานธรรมดาได้ ดังนั้นเขาจึงเลิกคิด เขาแค่จ้องมองไปที่เจี้ยนเฉินด้วยท่าทีงุนงงและบ่นกับตัวเอง “ดูเหมือนจะมีหนึ่งในผู้ยอดยุทธที่เป็นที่รู้จักกันทั่วบนทวีปเทียนหยวนเพิ่มขึ้นอีก 1 ในไม่ช้านี้แหละ น้องเจี้ยนเฉินช่างมีความสามารถอย่างไม่น่าเชื่อ แม้ว่าเขาจะมีอายุเพียง 20 เศษ ๆ นอกจากเจ้าเมืองทหารรับจ้างโมเทียนหยุนแล้ว บางทีอาจจะไม่มีใครบนทวีปเทียนหยวนที่ทาบรัศมีของเขาได้เลย”นูบิสรู้สึกงงงวยสุดขีด เขาจ้องมองเจี้ยนเฉินด้วยความแปลกใจและตกใจอย่างมาก และไม่สามารถสงบจิตใจของเขาเอาไว้ได้ เขารู้สึกว่าการโจมตีของเจี้ยนเฉินนั้นรุนแรง แม้ว่าเขาจะมีร่างกายของสัตว์ในตำนาน เขาก็คงไม่สามารถทนต่อการจู่โจมนั้นได้ในฐานะที่เป็นสัตว์อสูร เขาครอบครองความได้เปรียบและแข็งแกร่งกว่ามนุษย์ในด้านต่าง ๆ อย่างไรก็ตาม นูบิสรู้สึกชัดเจนได้เลยว่า ปราณกระบี่ที่โจมตีออกมาโดยเจี้ยนเฉินนั้นมีพลังที่น่ากลัวอย่างมหาศาล ไม่เพียงแต่พลังที่มหาศาลเท่านั้น แต่มันเต็มไปด้วยการทำลายล้าง ด้วยด้วยสัญชาตญาณโดยกำเนิดในฐานะที่เขาเป็นสัตว์อสูรแล้ว นูบิสก็รู้สึกได้เลยว่าไม่มีอะไรในโลกนี้สามารถหยุดยั้งการทำลายล้างของพลังที่น่ากลัวนั้นได้เลย“พลังที่น่ากลัวนั้นไม่ได้อยู่ในความทรงจำใดของเขา มันหมายความว่าพลังนี้ไม่เคยปรากฏขึ้นมาในทวีปเ