ทะกันจึงทำให้จินเทียนได้รับบาดเจ็บเล็กน้อยจินเทียนพุ่งขึ้นไปบนฟ้าเหมือนดาวหาง และบินถอยกลับไปหลายกิโลเมตรก่อนที่จะรักษาระดับของตัวเองไว้ เขามองไปยังหวงเทียนป้าที่กำลังไล่ตามมาด้วยท่าทีที่โกรธเกรี้ยว ไฟในตาของเขาสั่นไหว เขาบ่นในใจ “พวกเราทั้ง 2 คนไม่ใช่คู่มือของหวงเทียนป้าและพวกนั้นอีก 2 คน ถ้าเรายังดันทุรังต่อไป คงจะมีแต่ความตายเท่านั้นที่รออยู่ อย่างไรก็ตามถ้ายังมีชีวิตอยู่ก็ยังพอจะมีหวัง เพราะฉะนั้นการรักษาชีวิตไว้เป็นเรื่องที่สำคัญที่สุด ตราบใดที่ข้ายังมีชีวิตอยู่ ถึงแม้ว่าตระกูลหวงฟู่จะล่มสลาย แต่ข้าก็สามารถสร้างมันขึ้นมาใหม่ได้” จินเทียนไม่ได้สนใจในการต่อสู้และคิดที่จะถอยอย่างไรก็ตาม เมื่อจินเทียนตัดสินใจได้แล้วที่จะหนีด้วยกำลังทั้งหมดที่เขามีโดยไม่สนใจสิ่งใดใด มิติข้างหน้าเขาก็เริ่มผันผวน เขาเห็นเจี้ยนเฉินที่ใช้พลังมิติตามเขามาทันแล้ว และเหวี่ยงหมัดตรงมาที่หัวของเขาหมัดของเจี้ยนเฉินนั้นดูธรรมดา มันไม่ได้แสดงถึงพลังใด ๆ และดูเหมือนจะเป็นหมัดที่ไร้กำลัง อย่างไรก็ตาม หมัดที่ดูธรรมดานี้ทำให้จินเทียนรู้สึกเครียดและไม่ได้ประมาทหมัดนี้เลยแม้แต่น้อย นี้เป็นเพราะว่าเขาสัมผัสได้ถึงมิติที่หมัดของเจี้ยนเฉินพุ่งผ่านนั้นเหมือนจะถูกบีบไปด้วยพลังที่มหาศาลจินเทียนไม่กล้าที่จะไม่สนใจมัน พลังเซียนรวมอยู่ที่มือของเขาเหมือนสายน้ำที่ไหลแรงและเขาก็เหวี่ยงมันไปที่เจี้ยนเฉิน เขาไม่ได้ผ่อนแรงในการจู่โ
