ลูกชายที่ประสบความสำเร็จอย่างที่เจี้ยนเฉินเป็นนั้น เป็นความสำเร็จที่พ่ออย่างเขาภูมิใจในอนาคต เจ้าไม่จำเป็นต้องเรียกข้าว่าท่านบรรพชน แค่เรียกข้าว่าท่านตา ไป๋ไฮพูดขอรับ ท่านตา ! เจี้ยนเฉินตอบไม่นานหลังจากนั้น เจียงหยางป้าได้เชิญไป๋ไฮไปที่ใจกลางคฤหาสน์เพื่อหารือ เนื่องจากสถานะและความแข็งแกร่งของไป๋ไฮ แน่นอนเขาได้รับการต้อนรับอย่างอบอุ่นจากตระกูลทั้งหมด แม้แต่เจี้ยนเฉินและไป๋หยุนเทียนก็พาเขาไปที่ห้องโถง ในขณะพูด ไม่เคยมีเรื่องใดที่เกี่ยวข้องกับตระกูลไป๋อีก 1 ชั่วยามต่อมา กลุ่มที่ชุมนุมกันอยู่ในห้องโถงก็กระจัดกระจายออกไป และในขณะนั้น ไป๋ไฮก็เข้าพักในคฤหาสน์ในห้องของเจียงหยางป้า เจียงหยางป้าและไป๋หยุนเทียนนั่งที่โต๊ะคุยกันเจียงหยางป้ามองไปที่ไป๋หยุนเทียนด้วยรูปลักษณ์ที่ขัดแย้งกัน หยุนเอ๋อ เจ้าสามารถบอกข้าได้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้นในโลกนี้ ? เหตุใดจึงมีเซียนผู้คุมกฎปรากฏตัวขึ้นในคฤหาสน์ของเรา ครอบครัวของเจ้าไม่ใช่ว่าเป็นครอบครัวเล็ก ๆ หรอกหรือ ? ในอดีตเจียงหยางป้าได้ถามไป๋หยุนเทียนเกี่ยวกับครอบครัวของนาง แต่เจียงหยางป้าได้คิดเพียงว่าครอบครัวไป๋เป็นเพียงครอบครัวเล็ก ๆ ในเมืองเล็ก ๆ แห่งหนึ่ง เนื่องจากเขาไม่เคยได้ยินชื่อก่อน แต่เมื่อเซียนผู้คุมกฎจากตระกูลไป๋ปรากฏตัวขึ้นมาจากที่ไหนสักแห่ง ในวันนี้ ในที่สุดเขาก็ตระหนักว่าตระกูลไป๋ไม่ได้เป็นอย่างที่เขาคิดไป๋หยุนเทียนถอนหายใจ ท่านพี่ ขออภัยโทษในการป
