ามคิดของเขา เขารู้ว่าขนสัตว์ที่ดูเหมือนธรรมดานี้กลับสามารถปลดปล่อยพลังงานที่สามารถช่วยเหลือบุคคล เพื่อสร้างความก้าวหน้าให้กลายเป็นเซียนผู้คุมกฎได้แม้ในขณะที่ข้าสามารถเป็นเซียนผู้คุมกฎได้เพราะขนสัตว์อสูร แต่ข้าก็ไม่สามารถ ค้นพบว่าเงื่อนไขใดที่ทำให้เป็นไปได้ แม้หลังจากการทดลอง เพื่อค้นหาความลับของมันอย่างนับไม่ถ้วน ด้วยเหตุนี้ข้าจึงใช้เวลา 200 ปีในการค้นคว้าและลองใช้วิธีการมากมายเพื่อค้นหาความลับนี้ แต่ก็ไม่มีประโยชน์ ไม่มีเส้นทางเดินต่อไป ข้าจึงตัดสินใจที่จะส่งผ่านมันลงไปในครอบครัว ด้วยความหวังว่าลูกหลานที่โชคดีคนหนึ่งจะเปิดเผยความลับของขนสัตว์อสูรนี้อนิจจา ตัวข้านั้นไม่รู้ว่า ขนสัตว์อสูรตัวนี้จะเป็นสิ่งอัปมงคล ครอบครัวของข้าแข็งแกร่งขึ้นอย่างมากก็เพราะมัน แต่ในเวลาเดียวกัน สิ่งเดียวกันนี้ก็นำความหายนะมาสู่ครอบครัวของข้า ไป๋ไฮคร่ำครวญออกมาด้วยความโศกเศร้า ความลึกลับของขนสัตว์ร้าย มันเป็นสิ่งอัปมงคลมากกว่าโชคลาภเจี๋ยนเฉินถอนหายใจด้วยหลังจากเห็นความเจ็บปวดบนใบหน้าของไป๋ไฮ โชคชะตาที่เกิดขึ้นกับตระกูลไป๋เป็นเรื่องที่น่าเศร้ามากเกินไปท่านบรรพชน ถ้ามีคนมาขโมยขนสัตว์ พวกเขาก็ต้องรู้เรื่องลึกลับที่อยู่เบื้องหลัง นอกเหนือจากท่าน มีใครบ้างที่ทราบเรื่องนี้ ? พวกเขามีส่วนเกี่ยวข้องหรือไม่ ? เจี้ยนเฉินถามไป๋ไฮมองขึ้นไปบนฟากฟ้า ไป๋ไฮคิดสักครู่ก่อนที่จะเกาหัวของเขา ไม่มีใคร เท่าที่ข้าจะนึกได้ ข้าไ
