้วยความโศกเศร้า ความลึกลับของขนสัตว์ร้าย มันเป็นสิ่งอัปมงคลมากกว่าโชคลาภ
เจี๋ยนเฉินถอนหายใจด้วยหลังจากเห็นความเจ็บปวดบนใบหน้าของไป๋ไฮ โชคชะตาที่เกิดขึ้นกับตระกูลไป๋เป็นเรื่องที่น่าเศร้ามากเกินไป
ท่านบรรพชน ถ้ามีคนมาขโมยขนสัตว์ พวกเขาก็ต้องรู้เรื่องลึกลับที่อยู่เบื้องหลัง นอกเหนือจากท่าน มีใครบ้างที่ทราบเรื่องนี้ ? พวกเขามีส่วนเกี่ยวข้องหรือไม่ ? เจี้ยนเฉินถาม
ไป๋ไฮมองขึ้นไปบนฟากฟ้า ไป๋ไฮคิดสักครู่ก่อนที่จะเกาหัวของเขา ไม่มีใคร เท่าที่ข้าจะนึกได้ ข้าไม่เคยบอกใครเกี่ยวกับขนสัตว์อสูรมาก่อน นอกจากเชื้อสายของตระกูลไป๋ แม้หลังจาก 30 ปีนับตั้งแต่การสังหารหมู่ครั้งนี้ ข้าไม่พบข้อมูลใดที่จะช่วยให้ข้าได้เรียนรู้เกี่ยวกับคนที่เกี่ยวข้องกับมัน
แต่แล้วใบหน้าของเขามืดครึ้มลง หลังจากนั้น แต่ศัตรูเป็นคนที่เข้มแข็งมาก เมื่อ 30 ปีที่แล้ว ข้าเป็นเซียนผู้คุมกฎชั้นสวรรค์ที่ 4 และคนที่กำลังไล่ล่าข้า อย่างน้อยเขาเป็นเซียนผู้คุมกฎชั้นสวรรค์ที่ 6 ตัวข้านั้นเกือบจะตายแล้ว ก่อนที่ข้าจะเข้าใจทักษะศักดิ์สิทธิ์และใช้มัน ข้าจึงหลบหนีไปได้โดยบังเอิญ
แม้ว่าข้าสามารถหลบหนีไปได้ แต่ข้าก็ได้รับบาดเจ็บสาหัส พลังงานของข้าเหือดหายไปอย่างมาก และตอนนั้นเซียนผู้คุมกฎของนิกายพยัคฆ์มังกรได้มาพบข้า เขารักษาข้าและช่วยให้ข้าฟื้นพลังของข้า ดังนั้นข้าจึงเป็นหนี้บุญคุณเขา ไป๋ไฮส่ายหน้า ในขณะที่เขาระลึกถึงอดีต แต่ข้าไม่เคยคิดเลยว่า
