้อยเผ่าพันธุ์กลับไป แม้แต่เอ่อหยินก็ยังพ่ายแพ้ต่อน้ำมือของเขา”
“ร้อยเผ่าพันธุ์และมนุษย์นั้นต่อสู้กันมานานหลายร้อยปี ในสงครามที่นับไม่ถ้วน มีผู้บาดเจ็บล้มตายจำนวนมากทั้ง 2 ฝ่าย สุดท้ายแล้วนั้น เอ่อหยินเห็นว่าการต่อสู้ที่ทวีปเทียนหยวนไม่คุ้มค่าอีกต่อไป เขาจึงเลิกล้มเพื่อไปตั้งสมาธิในการโจมตีทวีปสัตว์เทวะเพื่อยึดดินแดนดั้งเดิมกลับคืนมา
“มาจนถึงตอนนั้น สงครามระหว่างร้อยเผ่าพันธุ์และเผ่าสัตว์อสูรได้ดำเนินต่อมาอีก 30 ปี มีการสูญเสียอย่างนับไม่ถ้วนกับเผ่าสัตว์อสูร สุดท้ายนั้นพยัคฆ์ปีกเทวะก็ทนไม่ไหวและตัดสินใจที่จะฆ่าเอ่อหยิน
“เมื่อเอ่อหยินจากไป ร้อยเผ่าพันธุ์สูญเสียพลังอำนาจที่จะต่อกรกับเผ่าสัตว์อสูรและมนุษย์. พวกเขาเลิกล้มที่จะเอาทวีปนี้และต้องไปหาทวีปใหม่ที่ไร้ค่าและยากจนแทน หลังจากนั้นพวกเขาสะสมกำลังและรอ แต่พวกเขาก็ไม่เคยย่างกรายกลับมาที่ทวีปเทียนหยวนหรือทวีปเฉาเฉียนอีกเลยหลังจากนั้น”
เจี้ยนเฉินและหวงเทียนป้ายากที่จะทำใจให้สงบจากการที่ได้ฟังเรื่องที่นูบิสเล่า มันมากเกินไปที่จะรับไหว เรื่องความหลังที่นูบิสเล่านั้นยากที่มนุษย์จะเคยได้ยิน
แต่สิ่งที่ทำให้พวกเขาตกตะลึงจริง ๆคือการดำรงอยู่ของผู้งที่เหนือกว่าเซียนจักรพรรดิ เทพเจ้าแห่งสงครามเอ่อหยินของร้อยเผ่าพันธุ์ และคนแข็งแกร่งอย่างนั้นยังมาพ่ายแพ้ให้แก่พยัคฆ์ปีกเทวะอีก
ยังมีชื่อเทพเจ้าแห่งท้องทะเลจากหุบเหวทะเลลึกที่ยังไม่ได้เอ่ยถึง ซึ่งยั
