มแข็งแกร่งไม่ต่างกันมากคงจะฆ่าเซียนผู้คุมกฎไม่ได้ง่าย ๆ แน่ ๆ ” นูบิสกล่าว “แต่ว่าเจ้าเซียนผู้คุมกฎนั้นได้ติดพิษของข้าเข้าไปแล้ว บวกกับที่มันใช้พลังชีวิตของตัวเองในการเพิ่มพลังให้ตัวมันเองมันไป มันคงใกล้จะตายแล้วเป็นแน่”
เมื่อรู้ดังนั้น เจี้ยนเฉินก็สลัดความรู้สึกบาดเจ็บทิ้งและพยายามเคลื่อนตัวไปยังเซียนผู้คุมกฎที่อยู่ห่างออกไป 100 เมตร
เขาสังเกตเห็นสีหน้าที่ซีดเผือดคล้ายกระดาษเนื่องจากการไม่มีเลือดไปหล่อเลี้ยงของซิตูชิง ตาของเขาปิดอยู่ เขานอนจมกองเลือดอยู่ที่พื้น แม้แต่พิษที่เขาได้รับยังไหลออกมารวมกับเลือดที่อยู่รอบ ๆ ตัวเขา
เนื่องจากเขาใช้พลังชีวิตของตัวเองไป เขาจึงดูแก่ขึ้นไปเล็กน้อย ผมสีขาวของเขาร่วง ผิวหนังทั่วใบหน้าเขาเหี่ยวและหย่อนยาน
จากสภาพของซิตูชิง เจี้ยนเฉินรู้สึกงุนงงกับสถานการณ์ ชายคนนี้เป็นถึงเซียนผู้คุมกฎผู้สูงส่งและยิ่งใหญ่ แต่ดูสภาพเขาตอนนี้ซิ
เจี้ยนเฉินถอนหายใจเฮือกใหญ่ คิดถึงอารมณ์ในตอนนี้ และมองไปยังชายเบื้องล่าง “ข้ารู้ว่าเจ้ายังไม่ตาย เจ้าต้องบอกข้าว่า เจ้าไป๋ไฮนั้นอยู่ที่ไหน?”
ซิตูชิงจ้องไปยังเจี้ยนเฉินด้วยสายตาที่อ่อนแรง และด้วยเสียงที่อ่อนแรงพอพอกัน เขาพูดว่า “พลังชีวิตอะไรของเจ้ากันนี่ ที่ทำให้เจ้ายังมีชีวิตอยู่”
“ตอบคำถามข้ามา ! ” เจี้ยนเฉินถลึงตา
เขากล่าวด้วยรอยยิ้มเล็กน้อยบนใบหน้าของเขา “ข้าก็เหมือนคนที่ตายแล้ว เลิกถามอะไรจากข้าเสียที”
เจี้ยนเฉินกล่าวด้ว