ระสาน เกอซิ่ว เหตุการณ์เมื่อครั้งก่อนไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับสถานที่นี้ ข้าหวังว่าพวกท่านทั้ง 3 คนคงไม่ลากคนเหล่านี้มาพัวพันด้วย ถ้าจะพัวพันก็ขอให้มาลงกับข้าแทนเจ้าเป็นผู้นำของที่นี่ และเจ้าไม่คิดหรือว่าเรื่องนี้จะไม่ทำให้เจ้าเป็นศัตรูของข้า เจ้าสร้างปัญหาให้กลุ่มของข้า และตอนนี้เจ้าก็เห็นแล้วว่ากำลังทางฝั่งข้าเหนือกว่าเจ้า เจ้ายังคิดที่จะยอมโดยไม่มีการสูญเสียอะไรงั้นหรือ มันจะไม่ง่ายไปหน่อยหรือ เจี้ยนเฉินหัวเราะระหว่างการสนทนานั้น คนในชุดขาวได้เหาะออกมาจากส่วนลึกของที่นั้น อย่างเงียบเฉียบและเร็วที่สุดเท่าที่เขาจะทำได้ ทันใดนั้นเขาก็หายเข้าไปในป่าโดยไม่มีแม้กระทั่งเสียงอะไรออกมาให้ได้ยินเกอซิ่วยิ้มบาง ๆ ก่อนที่จะถามเจี้ยนเฉินว่า เจี้ยนเฉิน ข้ารู้ว่าเจ้ามีเมืองทหารรับจ้างหนุนหลังเจ้าอยู่ และแม้แต่ตระกูลโบราณยังกลัวเจ้า แต่คฤหาสน์สี่ประสานของข้า มีผู้ปกครองของมันเอง เจ้าไม่เคยได้ยินเกี่ยวกับอารามจิตพิสุทธิ์มาก่อนใช่ไหมอารามจิตพิสุทธิ์ ? เจี้ยนเฉินถามกลับด้วยความงุนงง แต่แล้วความทรงจำบางอย่างก็ปรากฏขึ้นมาย้อนกลับไปในขณะที่เขากำลังค้นหาถ้ำของเซียนผู้คุมกฎอยู่นั้น เขาได้ผ่านหมู่บ้านเล็ก ๆ ที่มีสำนักเล็ก ๆ อยู่ สำนักนั้นชื่อว่าอารามจิตพิสุทธิ์อย่างไรก็ตามผู้นำของที่นั้นก็เป็นแค่เซียนสวรรค์และก็ไม่ได้ดูน่าตื่นตกใจซักเท่าไรชื่อของอารามจิตพิสุทธิ์ทำให้นูบิสและหวงเทียนป้าครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง
