และกระตุกลิ้นออกไปเพื่อสัมผัสอากาศ เจอแล้ว มันเพิ่งออกไป เรายังไล่ตามไปทันได้อยู่ หลังจากนั้นตัวเขาก็ได้แปลงเป็นแสงสีทองและมุ่งไปยังทิศทางที่ซิตูชิงจากไปเราก็จะไปแล้วเช่นกัน เจี้ยนเฉินและหวงเทียนป้าตามนูบิสไปในทันทีทันใด แค่พริบตาเดียว พวกเขาก็หายลับจากสายตาไปเกอซิ่วมองไปยังทางที่เจี้ยนเฉินและพวกบินไปแล้วถอนหายใจ ซิตูชิง ไม่ใช่ว่าข้าไม่อย่างจะช่วยเจ้าหรอกนะ แต่ข้าช่วยไม่ได้ เจี้ยนเฉินนั้นมีพวกเมืองทหารรับจ้างหนุนหลังอยู่ และข้าก็ไม่สามารถพาอารามจิตพิสุทธิ์มาช่วยเจ้าได้ เรื่องนี้จะสามารถแก้ไขได้ด้วยข้าคนเดียว ถ้ามีอะไรบางอย่างเกิดขึ้น อารามจิตพิสุทธิ์จะไม่ลงมาช่วยที่นี่แน่นอน เมืองทหารรับจ้างแข็งแกร่งมาก และแม้แต่ตระกูลผู้พิทักษ์ก็ไม่อยากจะมีปัญหากับพวกนั้น ข้าเกรงว่าอารามจิตพิสุทธิ์คงจะไม่มาก้าวก่ายเรื่องนี้อย่างแน่นอน
เจ้าสู้กับพวกเขาเพียงลำพังไม่ได้หรอก เจ้าต้องหนีไปให้ไกลที่สุดเท่าที่จะทำได้ เกอซิ่วพูด หลังจากที่เขาพูดจบประโยคแล้วนั้น ท่าทางของเขาก็เปลี่ยน พวกมันมาแล้ว ซิตูชิง ดูเหมือนว่ามันจะสายไปที่จะหนีแล้วล่ะ เขากล่าว
ซิตูชิงหน้าซีด พวกมันเจอเราแล้วใช่หรือไม่ ? เขากระซิบถาม
เกอซิ่วพยักหน้าอย่างจริงจัง พวกเขาอยู่ข้างนอกแล้ว ! !
เป็นไปไม่ได้ ! ที่นี่ถูกซ่อนอย่างดีและก็ไกลมาก ๆ พวกเราไม่ได้ทิ้งร่องรอยอะไรไว้เลยตอนถอยกลับมา แล้วพวกมันหาเราเจอได้อย่างไร ซิตูชิงกำลังตื่นตระหนก กา
