้งหลายจะหนีรอดไปได้
เจี้ยนเฉินอดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมาเมื่อมองไปที่หน้าตาอันหวาดกลัวของคริส “หัวหน้านิกายคริส ไม่ต้องกลัว ข้ามาในวันนี้ไม่ได้มาเพื่อสร้างปัญหากับเซียนสวรรค์ของเจ้า รีบ ๆ เรียกเซียนผู้คุมกฎของพวกเจ้าออกมา “
คำพูดของเขาทำให้เหล่าเซียนสวรรค์ที่อยู่ด้านหลังหัวหน้านิกายโล่งใจอย่างมาก หัวใจของพวกเขาแทบจะทะลุลำคอออกมานั้นได้กลับมาได้เต้นได้ดังเดิม แต่คำพูดสุดท้ายที่เจี้ยนเฉินพูดนั้นก็ยังพอทำให้พวกเขารู้สึกเจ็บอยู่บ้าง
“เจี้ยนเฉิน หัวหน้านิกายคนเก่าของเรายังไม่ได้กลับมาตั้งแต่ไปสู้ ! ” คริสพูดขึ้น เขาค่อย ๆ มองดูท่าทางของเจี้ยนเฉิน ด้วยความกลัวว่าเจี้ยนเฉินนั้นจะฆ่าเขาเพราะความโกรธ ตอนนี้ชีวิตของเขาอยู่ในเงื้อมมือของเจี้ยนเฉินแล้ว
“อะไรนะ เซียนผู้คุมกฎไม่อยู่ที่นี่งั้นรึ ? ” เจี้ยนเฉินพูดขึ้นด้วยท่าทีไม่พอใจ
หัวใจของคริสแทบหล่นวูบเมื่อมองเห็นใบหน้าอันเย็นชาของเจี้ยนเฉิน เขารีบตอบออกไปอีกทันที ” ตั้งแต่ที่เราหนีไปเมื่อครั้งก่อน หัวหน้านิกายคนเก่าก็ไม่ได้กลับมาที่นิกายอีกเลย พวกเราไม่รู้เลยว่าเขาไปอยู่ที่ใด “
นูบิสเดาะลิ้นออกมาก่อนจะมองไปที่เจี้ยนเฉิน ” พวกนี้พูดถูก ชายคนนั้นยังไม่ได้กลับมา ไม่มีกลิ่นอายของเขาในอากาศเลย “
เจี้ยนเฉินเงียบคิดอยู่สักพักก่อนจะพูดขึ้นมา “ดูเหมือนว่าเราต้องออกค้นหาเขาเอง โดยเริ่มจากแขกอีก 2 คนของเรา นูบิส เจ้าต้องรู้ว่าหนึ่งในนั้นไปไหน นำทางด้วย “
“ก
