าง “เซียนผู้คุมกฎของนิกายพยัคฆ์มังกรออกมารับความตายแต่โดยดี ! ” เสียงของเจี้ยนเฉินไม่ได้ดังกว่าปกติแต่ทั่วทั้งนิกายสามารถได้ยินเสียงของเขาได้ทันใดนั้นนิกายพยัคฆ์มังกรก็ปั่นป่วนขึ้นมา คนจำนวนมากเริ่มวิ่งแห่กันออกมาจากตึกและมองไปยังคน 3 คนที่ลอยอยู่กลางอากาศ พวกเขารู้สึกไม่ค่อยสบายใจเนื่องจากไม่รู้ว่าสามคนนี้เป็นใคร แต่รู้เลยว่าพวกนี้ต้องแข็งแกร่งที่กล้ามาตะโกนอย่างนี้ ผู้คนรู้ว่าสามคนนี้ต้องไม่อ่อนแอแน่มีหลายคนบินขึ้นมาบนท้องฟ้าก่อนจะมาหยุดอยู่ตรงหน้าเจี้ยนเฉิน แต่ละคนนั้นมองเจี้ยนเฉินด้วยสายตาไม่เป็นมิตรและที่ตรงหน้ากลุ่มนั้นคือผู้นำนิกาย คริสเขาจำเจี้ยนเฉินได้ ทันใดนั้นหน้าของเขาก็ซีดลงทันที เขาพูดขึ้นมาเสียงสั่น ๆ ” เจี้ยนเฉิน เจ้านี่เอง ! “
ผ่านไปไม่ถึง 1 ชั่วยามตั้งแต่เจี้ยนเฉินได้มาถึงคฤหาสน์เจียงหยางพร้อมกับ นูบิส ก่อนที่พวกเขาจะจากไปอย่างรวดเร็ว เจียงหยางป้านั้นยังไม่มีโอกาสได้พบกับลูกชายของตนเองเลย
การหาบรรพชนตระกูลไป๋นั้นเป็นเรื่องสำคัญมากกว่า ไม่มีเวลาให้มัวรีรอ
ไป๋หยุนเทียนที่ยังคงร้อนรนยืนอยู่หน้าประตูห้องของตนแล้วมองเจี้ยนเฉินบินหายไปในท้องฟ้า หัวใจของนางยากที่จะสงบลงได้จากข่าวที่ได้ยินจากเจี้ยนเฉิน ในเวลาเดียวกันนางเองก็กังวลว่านั่นจะใช่ไป๋ไฮคนเดียวกันกับที่นางรู้ว่าเป็นบรรพชนหรือไม่
“เซียงเอ๋อ ! เซียงเอ๋อ กลับแล้วหรือ ? ” ทันใดนั้นเสียงอันตื่นเต้นก็ดังออกมาก้องห้องโถ
