ุนและอาณาจักรอินทรีสวรรค์จะห่างไกลกัน แต่เจียงหวูจี่และคนอื่น ๆ ก็รู้ว่านายน้อยสี่ของพวกเขาคือเซียนผู้คุมกฎคนนั้น“นายน้อยสี่ ข้าจะไปแจ้งกับนายท่านว่าท่านกลับมาแล้ว นายท่านและฮูหยินสี่เองคิดถึงท่านเป็นอย่างมาก พวกเขาหวังไว้ว่าท่านจะกลับมาตลอด ” เจียงหวูจี่พูดขึ้นพร้อมกับหันหลังกลับไป“ไม่จำเป็น ลุงเจียง ข้าหวังว่าจะพูดคุยกับแม่ของข้า ข้าจะไปพบท่านพ่อในอีกสักพัก” เจี้ยนเฉินอธิบาย“ได้ งั้นข้าจะไปเตรียมจัดงานฉลองสำหรับการกลับมาของนายน้อยสี่ ” เจียงหวูจี่ถอยกลับไป แม้ว่าเขาจะดูแก่แต่ความเร็วในการเคลื่อนที่ของเขานั้นไม่ต่างอะไรกับคนอายุประมาณ 20 ปีฉินหวู่เจี้ยน, ฉินหวู่หมิง, ฉินหวู่เทียนพวกเจ้าไปพักผ่อนเถิด ข้าจะจัดการบางเรื่องก่อน” เจี้ยนเฉินพูดขึ้น“ได้ขอรับ ผู้พิทักษ์จักรพรรดิ ! ” ทั้งสามคนทำความเคารพก่อนจะจากไปจากนั้นเจี้ยนเฉินได้พานูบิสเข้าไปยังห้องของตนเองและได้สั่งให้คนรับใช้หลายคนและบริวารรอปรนนิบัติเผื่อว่านูบิสต้องการอะไร จากนั้นเขาจึงออกไปพบแม่ของเขา
ไม่รู้ว่าเขาควรหัวเราะรึร้องไห้ดี เจี้ยนเฉินตอบกลับ ” ได้ ๆ นูบิสผู้ยิ่งใหญ่ โปรดอย่ากังวลไปเลย นี่เป็นบ้านของข้า “
“เข้าใจแล้ว แต่บอกพวกกระจอกพวกนี้ด้วยว่าหยุดการกระทำของพวกมันด้วย จะไม่มีผู้ใดทำตัวยโสต่อหน้านูบิสผู้ยิ่งใหญ่คนนี้ได้” นูบิสตอบด้วยน้ำเสียงเอื่อยเฉื่อย
เซียนสวรรค์ทั้งสี่กดพลังของตัวเองลงเมื่อเห็นว่าหนึ่งในสองคนที่มาให