คือถนนนั้นต่างก็อัดแน่นไปด้วยผู้คน
ในพระราชวัง เจี้ยนเฉินซึ่งใส่ชุดโชกเลือดเดินกลับไปหานูบิสและคนอื่น ๆ ไม่นานหลังจากนั้นพวกเขาก็ลงมาที่พื้น ผู้คนมากมายต่างก็แห่เข้ามาหาพวกเขา
“เจี้ยนเฉิน เจ้าสบายดีหรือไม่ ? เซียนผู้คุมกฎจากนิกายพยัคฆ์มังกรนั้นจากไปแล้วหรือ ? “
“เจี้ยนเฉิน เจ้าบาดเจ็บ ! เลือดมันช่างมากมายซะเหลือเกิน… “
“หัวหน้า เกิดอะไรขึ้น ? “
“หัวหน้า ท่านสบายดีหรือไม่ ? ให้ข้าแจ้งกับเซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสงให้มาที่นี่…”
“หัวหน้าได้รับบาดเจ็บ ! จงเรียกเซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสงมาเดี๋ยวนี้ ! “
…….
สหายของเจี้ยนเฉินและบุคคลสำคัญจากกลุ่มทหารรับจ้างอัคนีต่างก็มาพูดคุยกับเขา ทุกคนต่างก็เป็นห่วงเขา ยังไงซะ เจี้ยนเฉินก็เป็นเสาหลักของกลุ่มทหารรับจ้างอัคนี ทุกคนรู้ว่าถ้าไม่มีเจี้ยนเฉิน กลุ่มทหารรับจ้างอัคนีนั้นคงไม่มีทางเดินหน้าต่อไป ถ้าเจี้ยนเฉินตาย กลุ่มทหารรับจ้างอัคนีก็ล่มสลายไปด้วย
เขาทำมือให้ทุกคนหยุดพูด เจี้ยนเฉินพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงอันทรงพลัง ” ไม่จำเป็นต้องเป็นห่วง การบาดเจ็บของข้าไม่ร้ายแรงนัก มันก็แค่รอยข่วนเท่านั้น แต่ข้ามีข่าวสำคัญจะบอกกับทุกคน จากวันนี้เป็นต้นไปจะไม่มีใครพยายามมายุ่งกับโลหะผสมทังสเตนของรา ดังนั้นโปรดวางใจได้ “
“นั่นจริงรึ ? เยี่ยมไปเลย ! “
ทุกคนต่างก็ร้องออกมาด้วยความดีใจกับคำพูดของเจี้ยนเฉิน โลหะผสมทังสเตนนั้นเป็นสมบัติล้ำค่าของ กลุ่มทหารรับจ้างอัคนี ตราบใดที่
